فرمان نادر به محمد حسين خان غليجايى « 1 »
عالىجاه محمد حسين خان بالقابه بداند كه شرحى كه در باب مقدمهء ابدالى و روانه ساختن كسان خود به نزد آن طايفهء از خرد خالى براى اصلاح بعض مواد و رفع نزاع و فساد نگاشتهء خامهء اظهار ساخته بودند ، اگر چه قبل از ورود مومى اليهم به مفاد كريمهء
ادْعُ إِلى سَبِيلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَ الْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَ جادِلْهُمْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ
« 2 » آن طايفه را به راه اطاعت ارشاد و ترغيب به قبول متابعت و انقياد نموده بوديم ، ليكن اين دفعه نيز فرستادگان آن عالى جاه را براى اتمام حجت روانهء هرات ساختيم كه اداى سفارشات و تبليغ مضمون نگارشات آن عالىجاه نمايند . بعد از مراجعت معلوم شد كه به مفاد
وَ لا يَنْفَعُكُمْ نُصْحِي إِنْ أَرَدْتُ أَنْ أَنْصَحَ لَكُمْ
« 3 » بر زبان
فَقُولا لَهُ قَوْلًا لَيِّناً
« 4 » با آن طايفه سخن گفتن به سرانگشت نرم سنگ سفتن است . آن
هامش
( 1 ) - عنوان در منشآت : « فرمانى كه به محمد حسين خان غليجايى نوشته » . خواهر حسين خان در حبالهء نكاح نادر بود ( ر ك نامههاى كشيش بازن مجلهء يغما آبان 1329 ص 328 ) .
( 2 ) - سورة النحل 125
( 3 ) - هود 34
( 4 ) - طه 44