شكست يافته و نمىتوان گفت كه چرا شمعآسا اين همه سرزنش بر خود روا داشته و از تيغ تيز عدو روتافته و ليكن سخن درين است كه با وصف اين كه مكرر از جانب ما در باب جنگ روبهرو ممنوع و از اوج سماى خاطر الهام مآثر خطاب
يا إِبْراهِيمُ أَعْرِضْ عَنْ هذا
« 1 » او را مسموع شده بود ، باز بر خلاف معمول مصدر اين گونه جهل و فضول گشته ، بايستى به رهنمونى دليل عقل طريق مصلحت پويد و يا رضاى خاطر ما را بر وفق اشاره جويد . درين صورت كه سالك طريق احد الامرين و تابع مدلول آيهء كريمهء
وَ هَدَيْناهُ النَّجْدَيْنِ
« 2 » نگشته طعن و توبيخ را سزاوار و شايستهء رنجش و آزار مىباشد . حال چون آن عالى جاه در مقام شفاعت و التماس درآمده حسب المأمول و المسئول آن عالىجاه ، اين دفعه زبان قلم را از آزردن او كوتاه و به همان توبيخات سابقه او را انتباه ساختيم . « 3 »
هامش
( 1 ) - سورة هود 79
( 2 ) - سورة البلد 11
( 3 ) - منشآت ميرزا مهدى خان ، جهانگشاى نادرى تصحيح سيد عبد الله انوار ص 139 - 137