اسماء الهى كه همهء آنها به اسم أعظم باز مى گردند ، و لذا به دنبال آن مى گويد : « اجابتم كن اى اللّه » كه اجابت را از اسم أعظم مى خواهد ، زيرا اسم أعظم است كه حافظ مراتب اوست و أو را تحت تربيت خود گرفته و نمى گذارد دست دزدان راه و وسوسه كنندگان در دلش به أو راه يابد . و چون اجابت خواستن از اللّه اشاره به آن است كه اسم أعظم الهى است كه به همهء أسماء احاطه دارد و اوست اجابت كننده در اول و آخر و اوست ظاهر و باطن ، افتتاح سخن با « اللّهمّ » ( به معنى يا اللّه ) كرد و ختم سخن را نيز با اللّه كرد و گفت : « فأجبني يا اللّه . »
پايان آنچه مى خواستيم از شرح اين دعا و سپاس خداى را در اول و آخر و در ظاهر و باطن ، و درود خدا بر محمّد و اولاد پاكش باد .
به تاريخ يكهزار و سيصد و چهل و هفت هجرى قمرى اين شرح پايان يافت .
تذكر :
به منظور حفظ مقام ادب نسبت به أستاذ الهى و امام امت اسلامى ايران جملاتى از آخر كتاب ترجمه نشد كه اين گونه تعبيرات از زبان خود آن حضرت زيباست و ما را نرسد كه چنين جسارتى در ترجمهء آن داشته باشيم . و الحمد للّه أولا و آخرا .
ترجمهء اين سفر شريف در هشتم ماه شعبان 1400 هجرى قمرى انجام يافت .
خدايا چنان كن در انجام كار
تو خشنود باشى و ما رستگار
لعبد المفتاق إلى رحمة ربه : السيد احمد الفهرى