آن و بعد از آن ديدم » .
سالكى كه به اين مقام برسد همه چيز را نشانى بيند از آنچه در غيب است ، زيرا همهء موجودات حتى جماد و نبات كتاب الهى است كه سالك إلى اللّه و مجاهد في سبيل اللّه از صفحات آن كتاب ، أسماء و صفات الهى را به اندازهء ظرف وجودى خود مى خواند .
« در همه چيز نشانى است ز يكتايى أو » .
بلكه سالك مجاهد هنگامى كه در غيب هويت و مقام جمع احديت مستهلك مىشود خودش وجود جامعى مى گردد همهء مراتب أسماء و صفات را ، و جهان مستقلى مىشود كه همه چيز در آن است . در روايات ما از امام رضا عليه السّلام رسيده است كه مى فرمايد :
« صاحبدلان به اين مطلب رسيدند كه هر چه در آنجاست معلوم نمى شود مگر به آنچه در اينجاست . »
انسان كامل به حكم جامعيت ، آيت الله كبرى است
و بدان كه انسان كامل از آن جهت كه كون جامع و خليفهء خدا در زمين و نشانهء أو در همهء عوالم است كريم ترين آيات الهى و بزرگترين حجت هاى اوست ، چنان كه از مولاى ما و سرور ما أمير المؤمنين يا از سرور ما امام صادق ( عليهما الصلاة و السلام ) نقل شده كه فرمود :
« همانا صورت انسانى بزرگترين حجت خداست بر خلقش ، و اوست همان كتابى كه خدايش با دست خود نوشته ، و اوست مجموع صورت همهء جهانيان » تا آخر روايت كه درود و سلام بر گويندهاش باد .
پس انسان به تنهايى واجد همهء مراتب غيب و شهادت است ، و