خاص همين مرتبه و رب اين مربوب . پس در اين مقام آن كه أو را اجابت مىكند و از أو كشف سوء و رفع اضطرار مىكند اسم رحمن است كه رب هويت مبسوطهء اطلاقيه است .
و انسان را در مقام تعين روحى و نشأهء تجريدى و بود عقلانى سابق ، لسانى است كه با آن زبان از پروردگارش سؤال مىكند و خداى تعالى أو را با اسم عليم كه رب نشأة تجريدى است اجابت مىكند .
و انسان در مقام قلبش با لسان ديگرى دعا مىكند و با اسمى كه مناسب با آن نشأه است جواب به أو داده مىشود . و در مقام جمع ميان نشأهها و مقامى كه حافظ حضرات است با لسانى كه مناسب با حضرت جمع باشد استدعا مىكند و با اسم جامع و تجلى اتم كه اسم أعظم است جواب دريافت مىكند .
و اين است همان انسان كاملى كه محقق قونوى در مفتاح غيب و شهود بدان اشاره كرده و مى گويد : « وقتى كامل شد ( يعنى انسان ) پس أو را در دعا و غيره ميزانى است مخصوص به خود أو و امورى كه تنها از آن اوست و كسى با أو شركت ندارد » .
و به همين انسان كامل در فصوص اشاره كرده و مى گويد : « اما كاملان و اوتاد ، توجهشان به حق تعالى تابع تجلى ذاتي است كه از براي آنان حاصل مىشود ، و رسيدن به مقام كمالشان ميسر نيست مگر اينكه به اين تجلى ذاتي فائز گردند ، و نتيجهء اين تجلى ذاتي آن است كه معرفتى تمام و جامع همهء حيثيات همهء أسماء و صفات و مراتب و اعتبارات براي آنان حاصل شود كه حق را از حيث تجلى ذاتي كه با شهود اتم براي آنان حاصل شده است به طور صحيح تصور مى كنند . و از اين روست كه اجابت در دعايشان به تأخير نمى افتد . »
شرح دعاى سحر ( فارسى ) — صفحة شرح دعاى سحر 176
مساهمون: السيد الخميني
صشرح دعاى سحر ١٧٦