و اين واقعهء قامعه شب چهار شنبه هفدهم شعبان « 1 » وقوع يافت .
بيت
همه عالم چو سر به سر بگرفت * رفت تا عالمى دگر گيرد
و شعرا تاريخ واقعه را به انواع نظم كردهاند . مولانا بهاء الدين جامى گويد :
نظم
سلطان تمور آنكه چرخ را دل خون كرد * و ز خون عدو روى زمين گلگون كرد
در هفده شعبان سوى عليين تاخت * فى الحال ز رضوان سر و پا بيرون كرد « 2 »
ديگرى گويد :
بيت
شهنشاهى كه مأوايش بهشت جاودان آمد * « وداع شهريارى » « 3 » كرد و تاريخش همان آمد
مولانا على بدر الدين هروى گويد :
هامش
( 1 ) . ظف : « سنهء سبع و ثمانمايه هجرى اتفاق افتاد ، موافق چهاردهم اسفند ارمذ جلالى سنهء ست و عشرين و ثلاث مايه كه آفتاب به هشتم درجهء حوت رسيده بود . » ( ج 2 ص 469 ) .
( 2 ) . سر « رضوان » يعنى حرف راء و باى آن حرف « ن » است كه چون برابر عددى آن را از مجموع عددى رضوان كم كنند عدد 807 به دست مىآيد .
( 3 ) . برابر است با 807 .