شرح
( 183 ) . محمد تيمور خان : در كتاب شواهد قبور آل شيبانى ، صص 5 - 4 راجع به مرگ وى آمده است :« شاه زمانه تيمور خان * گر فلك مدح گفت مريخش
گشت . . . گفت خرد * پادشاه هرات تاريخشثمرة توالى بحر العزة فلما وصل به مقام دشت كولاك من ولاية ختلان انشبت المنية اضفارها فاتصل الى جوار رحمة ربه المنان فى السبت بعشرين محرم سنه عشرين و تسعمائة من الهجرة النبوية صلى اللّه عليه و سلّم و صار تاريخ وفاة هذا الخان المكرم بعشرين محرم 920 و نقل جسده الشريف و نعشه اللطيف الى دار السلطنه سمرقند و دفن فى هذا المشهد اللهم اجعل روضة معطرة بعطر الجنان و مشهدة مروّحا بالرحمة و الغفران برحمتك يا ارحم الراحمين . »
( 184 ) . خرم شاه سلطان : مادرش خانزاده بيگم نام داشت و خواهر بابر ميرزا بود . چون شيبك خان او را طلاق داد ، زن سيد هادى از اعاظم سادات اتائبى شد . سيد هادى در جنگ مرو به قتل رسيد و خانزاده بيگم به اسارت قزلباشان درآمد . ولى بعد چون شاه اسماعيل دريافت كه او خواهر بابر ميرزا است ، او را آزاد كرد و نزد بابر فرستاد . نك : تاريخ رشيدى ، ص 370 .
( 185 ) . در نسخهء « ت » در حاشيه چنين آمده :
« سنه ست عشر و تسعمائة حضرت خاقان جهان ، ظل الله الرحمن ، ابو الفتح محمد شيبانى خان ، امام الزمان ، خليفة الرحمن ، انار الله برهانه در مرو شهد شهادت نوشيد و از خزاين وجوب به آن خلعت سعادت پوشيد . بعد از واقعهء آن حضرت ، سلاطين اوزبك در ماوراء النهر توقف نفرموده ، به طرف تركستان قشلاميشى نمودند . و چون بابر پادشاه از خراسان به امداد و معونت مرتدان طاقيهء سرخ به سمرقند و بخارا درآمد و لشكر عظيم زيادت از هفتاد هزار سوار از جغتاى و مغول و تركمان و لشكر بدخشان تا بلاد هندوستان همراه داشته ، ستارهء ارباب دين سوخته گشته و آتش به طايفهء ملحدان افروخته شده ، در دين و دولت و ملك انواع فساد و خلل روى نمود ، آوازهء رفض كه هرگز از آب