تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مرآت الوقايع مظفرى ( فارسى ) — صفحة 186

مساهمون:

ص١٨٦
در اين دوران ، در خيرپور سند جمعى مشغول به زراعت بودند كه ناگاه آواز مهيبى از آسمان بلند مىشود و همه مىترسند . نگران آسمان بودند كه چيزى مثل برق از آسمان به زمين افتاده فرو مىرود . به مقدار دو دست آن‌جا را مىشكافند . قطعه سنگى سياه كه به وزن دوازده سير بيرون آمده برزگران نمونه را امتحان كرده طلا و نقره هر دو دارد . « 1 » از قرن پانزدهم ميلادى ، مردم فرنگ به خيال افتادند كه به گنگها به واسطهء اشارت انگشتان حرف زدن و چيزهاى ديگر آموزند ليكن مدت دويست سال به عهدهء تعويق افتاد تا آن‌كه آبه لپه نام فرانسوى سربلند كرد و آبه لپه در ورسايل [ ورساى ] كه قصبه‌اى است در حوالى پاريس ، در سال هزار و هفتصد و دوازده متولد شده و در 1789 درگذشته . بارى وى بنيان سابق را به دست آورد و مبلغها از افكار عاليهء خود روى او نهاد و راه تعليم و تعلم را آسان كرد . جانشين وى آبه سكراد در اين فن نيز پيروى او كرد و امروز مدارس كر و لال در اروپا چيز تازه نيست . « 2 » اين اوقات در روزنامجات مندرج مىباشد كه عمل ماليات يونان بالمناويه اختيارش به عهدهء قنترات « 3 » مأمورين دول خارجه خواهد بود . دولت يونان حق هيچ مداخله ندارد تا مدت قنترات بر طرف شود يعنى قرضى كه كرده بر طرف شود و خرج اين مجلس ، برعهدهء دولت يونان است . و اگر اختلافى ما بين شركت انحصار دست دهد بايد پادشاه يا رئيس جمهور سويس بر طرف نمايد و نوت‌هاى « 4 » سابق به كلى بعد از سه ماه باطل و از نو نوت ايجاد مىشود و اگر بخواهد دولت يونان به پاريس و لندن و آلمان مخابره نمايد بايد به واسطهء مجلس قنترل « 5 » باشد . در اين اوقات جمادى الثانى پادشاه ايران يك قطعه قلمدان با دوات مرصع به
هامش
( 1 ) . اين سنگها را سنگهاى آسمانى گويند و به زبان علمىMeteorite، دوازده سير اندكى كمتر از يك كيلو است . ( 2 ) . اين فن شريف در ايران از حدود سال 1305 شمسى بنيان گرفت به همت مردى بزرگوار به نام جبار عسكرزاده كه چون نخستين كودكستان را در سال 1303 به نام « باغچهء اطفال » دائر نمود به « باغچه‌بان » ناميده شد . ( 3 ) .Contrat( 4 ) . نوتnoteبه معناى يادداشت است و الفباى موسيقى ، ولى اينجا مقصودBank noteاست به معناى اوراق بانكى ، اسكناس . ( 5 ) .Controle
مرآت الوقايع مظفرى ( فارسى ) — صفحة 186 | عبد الحسين خان ملك المؤرخين ( لسان السلطنه ) / عبدالحسين نوائى