قزوين است . اين طايفه نژاد ملا محسن نحوى صاحب زينة المسالك و چندين اثر ديگر مىباشند . ملا قاسم نحوى و ملا هادى نحوى قزوينى از بزرگان اين طايفهء هستند . نياى اعلاى اين خاندان از اهل طالقان بوده است ( رجوع شود به :
المآثر و الآثار ج 1 ص 269 ، مينودر ، ج 2 ص 781 و مآخذ پاورقى آن )
( 96 ) ص 108 س 4 ، وقف دودانگ و نيم چرشدره : همانطور كه از صفحات بعدى معلوم مىشود واقف اين موقوفه حاجى حسن ( چرشدرهاى ) است . فرزند او آقا بزرگ ( متولى موقوفه ) ، خسرو بيك ( چرشدهاى ) نوهء حاجى حسن و موسى خان بيك ( چرشدهاى ) ناظر موقوفه است .
( 97 ) ص 111 س 21 ، دهميان : در كتاب دهات خالصه و موقوفات و املاك انتقالى تا 1296 ه ق صفحهء 154 نام قريهء دهميان وجود دارد كه از قراء رودبار است و 3 دانگ آن نيز خالصه بوده است . در كتاب مينودر ( ج 1 چ 2 ص 1001 ) نام اين ده در رديف دهكدههاى رودبار كه ظاهرا خالى از سكنه است آمده به اين صورت " دهميان درياوك » در تعليقات تاريخ جهانگشاى جوينى ، تحرير 1355 ه ق ( ج 3 ص 393 ) نام اين قريه در شمار دهات رودبار است . به رغم اين نوشتهها به نظر مىآيد كه دهميان نام ديگر ميانآباد است .
( 98 ) ص 112 س 1 ، عالىجناب ملّا مختار : نام او در كتابچهء دستورالعمل دار السلطنة قزوين ، زمان حكمرانى عضد الدوله ، صفحهء 28 و 35 ديده مىشود .
( 99 ) ص 112 س 17 ، گدوك كامسار : گردنهاى است دشوار و مطابق نوشته محمد على خان ، گدوك كماسار ، ييلاق جماعت خوردهسورى رشوند بوده است .
مجمل رشوند ( فارسى ) — صفحة 241
مساهمون: محمد على خان رشوند
ص٢٤١