است . نوكر سواره يك صد نفر است و سركردهء ايشان ولى خان و مواجبش يكصد تومان است . اهلشان ييلاق و قشلاق دارند . ييلاق حاكم ، داماش و قشلاق جيرنده و سمت شرقى عمارلو رشوند كه بالا سرش الموت رودبار است . . . زبان اهل عمارلو كردى است . فارسى و گيلكى هم ميدانند . . . ، عدهاى از طايفهء عمارلو كه در خراسان باقى ماندهاند آنها را عمرلو ، كه همان عمارلو باشد ، مىنامند . عمارلوها كمكم طايفهء رشوند را از اين منطقه بيرون راندند . . . ( ميرزا ابراهيم ، سفرنامه ، ص 186 - 188 ، رابينو ، گيلان ، ص 303 - 306 ، بامداد ، شرححال رجال ايران ، ج 1 ص 20 ، ستوده ، از آستارا تا استارباد ، ج 1 / 1 ص 494 ) .
( 65 ) ص 67 س 10 ، كاهكوهستان : نام اين قريه در سفرنامهء ميرزا ابراهيم " كاكوستان " و از قراء بابا منصور عمارلو است . در كتاب تاريخ گيلان رابينو ( يادداشت بعد از صفحهء 266 ) نيز " كاكوستان " است كه اضافه مىكند " شهرتش بواسطهء وجود قبيلهاى شيخ در آنجا است " مقصود از شيخ ، احتمالا شيخ عبد القادر گيلانى است . در ترجمهء تاريخ گيلان رابينو " كاكوستان " به غلط " كاكوستيان " برگردانده شده است . در كتاب مينودر و فرهنگ آباديهاى كشور " كاكوهستان " ضبط شده امّا اكنون در تلفظ اهالى " كوكستان " گفته مىشود .
( 66 ) ص 67 س 12 ، عاليجاه ولى خان سركردهء عمارلو : نام او بهعنوان سركردهء طايفهء عمارلو ، در سال 1277 ه ق در سفرنامهء استرآباد . . . ميرزا ابراهيم ، ص 186 آمده است .
( 67 ) ص 68 س 3 ، قلعهء انبه : ظاهرا مقصود قلعهء چمارود نزديك محله بالاى انبو است ( از آستارا تا استارباد - ج 1 / 1 ص 501 )
مجمل رشوند ( فارسى ) — صفحة 230
مساهمون: محمد على خان رشوند
ص٢٣٠