( 31 ) ص 31 س 17 ، اسكولهبن : مير ظهير الدين مرعشى در تاريخ گيلان و ديلمستان ، صفحهء 385 مىنويسد : " [ شاهزاده كارگيا سلطان محمد در چهارشنبه چهارم رجب 880 ه ق ] را به قريهء اسپولبن نزول اقبال فرمودند . . . و روز جمعه ششم رجب را از آن مقام به قريهء اناده نقل كردند . " دكتر ستوده در قسمت تعليقات همين كتاب مير ظهير الدين ( ص 491 ) مىنويسد : " از دهكدهء اسپولبن امروز نشانى نيست . شايد شمسكلايهء امروز كه در زير قلعهء غار مانندى است ، روزى به نام اسپولبن معروف بوده است ، چه اسپول در لغت محلّى به معنى غار است " . چيزىكه بر اين مطلب مىتوان افزود اين است كه در زبان محلّى مردم منطقه رودبار الموت " اسكول " هم به معنى غار است و در ملك كوشگ جائى را مىشناسيم كه مشهور است به " آسيابدران " كه بنابر اعتقاد اهالى كوشگ ، آنجا روزگارى بسيار آباد و شايد هم داراى سكنه بوده است . در اين محل ( آسيابدران ) غار بزرگى وجود دارد كه به هميننام يعنى اسكول و اسكولبن ناميده مىشود . بهر صورت اسكولهبن و اسپولبن نام يك آبادى است ، از آباديهاى ميان ولايت رودبار . جز كتاب مجمل رشوند ، در كتابچهء خالصجات و موقوفات از قديم الايام تا 1296 ه ق " ص 154 نام قريهء اسكولهبن در رديف قراء رودبار ديده مىشود . امّا بعد از اين تاريخ ، نشانى از اين آبادى نمىيابيم . در فرهنگ جغرافيائى آباديهاى ايران ، كتاب مينودر گلريز و فرهنگ آباديهاى مفخم پايان نامى از اين قريه برده نشده است . بهر صورت بنابر اعتقاد و شهادت مطّلعين معلمكلايه ، قريه اسپولهبن در بالاى معلمكلايه وزير قلعه ميموندژ بوده است .
( 32 ) ص 37 س 6 مجد الدّين : ظاهرا مجد الدّين ، محمد بن خليفه بن سيواسى رومى .
از ممدوحان سعدى است . وى تحصيلات خود را در مراغه و بغداد به پايان رساند ، در 686 ه ق به حكومت شيراز منصوب شد ، تا سال 688 ه ق در آن مقام
مجمل رشوند ( فارسى ) — صفحة 219
مساهمون: محمد على خان رشوند
ص٢١٩