خود را پينه ميزد . و لباسش را ميدوخت ، و در خانه را خود باز ميكرد ، و شير گوسفندان را مىدوشيد ، و شتر را مىبست و سپس آن را مىدوشيد . و چون خادمش در دستاس كردن خسته ميشد به او كمك ميكرد .
آب وضوى شبش را خود تهيه ميكرد . در پياده روى كسى بر او سبقت نداشت ، موقع نشستن تكيه نميكرد . در كارها به أهل خانه كمك مينمود ، و با دست خود گوشت خرد ميكرد .
چون بر سفرهء غذا حاضر ميشد مانند بندگان مىنشست ، بعد از غذا انگشتان خود را مىليسيد . و هرگز در اثر پر خوردن آروغ نزد .
دعوت همه كس را اجابت ميكرد ، هر چند براى خوردن ماهيچه دست و يا كتف گوسفندى باشد . هديه را مىپذيرفت و لو جرعه اى از شير باشد ، از هديه مىخورد ولى غذائى كه بعنوان صدقه باشد از آن ميل نميكرد .
به چهرهء هيچ كس خيره نميشد ، خشمش براى خدا بود ، و هرگز براى خويشتن غضب نميكرد .
گاهى از شدت گرسنگى بر شكم سنگ مىبست ، هر طعامى برايش حاضر ميكردند مىخورد ، و هرگز دست رد بر غذائى نميگذاشت .
سنن النبي ( ص ) ( فارسي ) — صفحة 73
مساهمون: السيد محمدحسين الطباطبائي
ص٧٣