( * * ) 882 / 1478 سلطان خليل بن اوزون حسن ، ابو الفتح
( * * ) 883 / 1478 يعقوب بن اوزون حسن ، ابو المظفر
( * * ) 896 / 1490 بايسنقر بن يعقوب ، ابو الفتح ، در كشمكش با مسيح ميرزا بن اوزون حسن در 896 / 1491 مقتول شد
( * * ) 898 / 1493 رستم بن مقصود بن اوزون حسن ، ابو المظفر
( * * ) 902 / 1497 احمد كوده بن اوغورلو محمد بن اوزون حسن ، ابو النصر
( * * ) 903 / 1497 الوند بن يوسف بن اوزون حسن ، ابو المظفر ، در دياربكر و سپس تا 908 / 1502 در آذربائيجان ، فت 910 / 1504
( * * ) 903 / 1497 محمد بن يوسف بن اوزون حسن ، ابو المكارم ، در عراق و جنوب ايران ، مقتول در 905 / 1500
( * * ) 905 - 914 / 1500 - 1508 سلطان مراد بن يعقوب بن اوزون حسن ، ابو المظفر ، در فارس و كرمان تا سال 914 / 1508 ، فت 920 / 1514
( * * ) 910 - 914 / 1504 - 1508 زين العابدين بن احمد بن اوغورلو محمد ، در دياربكر
914 / 1508 استيلاى صفويان
تركمانان آققوينلو يا « سپيدگوسفندان » اتحاديهاى از تركمانان بودند كه مركزشان در دياربكر بود . فرمانروايان آنها از طايفهء بايندر از طوايف قديمى غز بودند و اين طايفه در نيمهء قرن هشتم / چهاردهم به اميرنشين طرابوزان تاختند و توانستند با حكمرانان يونانى ( بيزانسى ) آنجا وصلت كنند . از چنين وصلتهايى بود كه در 753 / 1352 مؤسس واقعى اين سلسله قرايولوق برخاست . روابط اين سلسله با امپراطوران طرابوزان بسيار نزديك بود و بيش از يك قرن دوام آورد . قرايولوق ، بر خلاف اميران قراقوينلو ، با امير تيمور از در آشتى درآمد و به طرفدارى از تيمور با بايزيد ، سلطان عثمانى در آنكارا ( انقره ) جنگيد ( 805 / 1402 ) و تيمور به پاس اين خدمات دياربكر را به او بخشيد . تركمانان قراقوينلو راه بسط قدرت تركمانان آققوينلو را به مشرق مدتها سد كرده بودند ، اما اوزون حسن ، نامآورترين امير آققوينلوها كه فرمانده نظامى و سياستمدارى نابغه بود ، سرانجام جهانشاه قراقوينلو را در 872 / 1467 شكست داد و بسيارى از طوايف قراقوينلو را ضميمهء اردوى خود كرد .
سلسله هاى اسلامى جديد : راهنماى گاهشمارى و تبارشناسى ( فارسى ) — صفحة 525
مساهمون: كليفورد ادموند باسورث
ص٥٢٥