570 / 1174 سلجوقيان روم سيواس را گرفتند
2 . شاخهء ملطية و البستان ( * * ) ح 537 / ح 1142 اسماعيل بن امير غازى گمشتگين ، عين الدوله
( * * ) 547 / 1152 ذو القرنين بن اسماعيل
( * * ) 557 / 1162 محمد بن اسماعيل ، ناصر الدين ، دور اول حكمرانى
( * * ) 565 / 1170 قاسم بن اسماعيل ، فخر الدين
567 / 1172 افريدون بن اسماعيل
570 - 573 / 1175 - 1178 محمد ، دور دوم حكمرانى
573 / 1178 غلبهء سلجوقيان روم
مركز قدرت دانشمنديه در اصل در شمال مركز آناطوليا و كاپادوكيا تا مغرب و آنكارا و اطراف مراكزى چون توقات ، اماسيه و سيواس بود . به اين ترتيب ، آنها بر راه شمالى نفوذ تركمانان به فراسوى آسياى صغير نظارت داشتند و حال آنكه سلجوقيان روم بر راه جنوبى نظارت مىكردند . تركمان مؤسس اين سلسله يعنى دانشمند ، شخص ناشناختهاى است كه به عنوان غازى در صحنهء تاريخ در آناطوليا ظاهر مىشود و در كاپادوكيا با جنگجويان جنگ صليبى اول مىجنگد ، و نيز تا حدودى رقيب قلچ ارسلان اول سلجوقى است . وى قهرمان اصلى داستان حماسى به نام دانشمندنامه است كه مخلوطى از روايات اصيل و افسانههاست كه دو قرن و اندى بعد از رويدادهايى كه توصيف مىكند نوشته شده و در اين داستان وى با سيدى بطال ، جنگجوى عرب سرحدات ملطيه ، يكى دانسته شده است . ازاينرو ، بسيار دشوار است كه بتوان در مورد اصل و نسب دانشمنديه حقيقت را از افسانه جدا ساخت . در اوايل قرن ششم / دوازدهم دانشمنديه دستكم به اندازه سلجوقيان روم قدرتمند بودند ، و امير غازى گمشتگين با ارمنيان در كيليكيا و با فرنگان در ادسا ( الرها ) جنگيد ، و در 521 / 1127 قيصريه و آنكارا ( انقره ) را فتح كرد . وى به علت جنگهايش با مسيحيان ، خليفه عباسى مسترشد عنوان ملك به او داد و به اين صورت امير غازى يك حكمران مشروع مسلمان شد .
اما مشاجرات داخلى ميان پسران و برادران ملك محمد ، شيرازهء وحدت دولت دانشمنديه را از هم گسيخت و در نتيجه ، بعد از 536 / 1142 قلمروهاى دانشمنديان ميان
سلسله هاى اسلامى جديد : راهنماى گاهشمارى و تبارشناسى ( فارسى ) — صفحة 414
مساهمون: كليفورد ادموند باسورث
ص٤١٤