قدرتشان در قبيلهء شاذنجان قرار داشت . مؤسس اين سلسله ، ابو الفتح محمّد از حلوان حكومت مىكرد ، امّا سه پسر و جانشين او در بخشهاى ديگرى از جنوب كردستان حكمرانى مىكردند و از خود در مقابل آل بويه و بنى كاكويه ( بنگريد به شمارهء 78 ) دفاع مىنمودند ، امّا اقتدار آنها هرروز بر اثر يورش تركمانان غز به سركردگى ابراهيم اينال سلجوقى بيشتر صدمه مىيافت . تاريخ بنى عنّاز در اين دوره بسيار مغشوش و آشفته است ، زيرا خانوادهء عنّازى شاخههاى متعدد داشت و گسترهء سرزمينى حكومت آنها اغلب دستخوش تغيير بود . پس از آنكه طغرل بيگ در 447 / 1055 به عراق آمد ، منابع ما دربارهء عنّازيها كلا ساكت هستند ، جز اينكه گاهى بدانها اشاراتى مىشود كه دال بر آن است كه بعضى از افراد اين خاندان در كردستان و لرستان تا اندك زمانى بعد از 570 / 1174 مختصر قدرتى داشتهاند .
كتابشناسى
- زامباور ، 212 .
- دائرة المعارف اسلام ، ويرايش دوّم « عنّازيها » ( و . مينورسكى ) ؛ دانشنامهء ايرانى ، « عنّازيها » ( ك . م .
احمد ) .