تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سلسله هاى اسلامى جديد : راهنماى گاهشمارى و تبارشناسى ( فارسى ) — صفحة 235

مساهمون:

ص٢٣٥
1343 / 1925 على بن حسين ، فت 1353 / 1934 1344 / 1925 عبد العزيز بن سعود حجاز را گرفت 2 - شاخه‌هاى خاندان هاشمى پس از جنگ جهانى اول در هلال خصيب ( الف ) شاخهء سوريه ( * * ) 1338 / 1920 فيصل بن حسين بن على ، به پادشاهى سوريه بزرگ برگزيده شد و سپس پادشاه عراق گشت 1338 / 1920 سوريه تحت قيمومت فرانسه درآمد ( ب ) شاخه عراق ( * * ) 1340 / 1921 فيصل بن حسين به پادشاهى عراق منصوب شد ( * * ) 1352 / 1933 غازى بن فيصل ( * * ) 1358 - 1377 / 1939 - 1958 فيصل دوم ابن غازى 1337 / 1957 برافتادن سلطنت و استقرار حكومت جمهورى به جاى آن ( ج ) شاخهء ماوراء اردن و اردن ( * * ) 1339 / 1921 عبد اللّه بن حسين ، امير اردن اعلام شد و در 1365 / 1946 پادشاه ماوراء اردن و سپس اردن گشت 1370 / 1951 طلال بن عبد اللّه ، فت 1392 / 1972 ( * * ) 1371 / 1952 حسين بن طلال [ ملك حسين نيز اخيرا درگذشت و پسرش عبد اللّه جانشين او شد . ] شريفان هاشمى مكه‌تبار خود را مستقيما به حضرت محمد ( ص ) و خاندان مكى او ، هاشم مىرساندند . اينان از قرن چهارم / دهم در شهر مقدس مكه صاحب قدرت بودند و در دوره‌هاى بعد تحت حمايت سلاطين مملوك و سپس عثمانى بر سرير قدرت باقى ماندند . در اوايل قرن سيزدهم / نوزدهم بر اثر حملات وهابيان ، نجد تحت فرماندهى امير سعود بن عبد العزيز قرار گرفت و امير سعود مكه را در 1218 / 1803 گرفت ( بنگريد به شمارهء 55 ) ابراهيم پاشا پسر محمد على پاشا ، حكمران مصر در 1228 / 1813 مكه را آزاد