مُسْتَقِيمٍ »
« 1 » لشكريان را بىاندوه و بيم در دنيا به فضاى دار القرار
« جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ »
« 2 » رسانيد و سابقهء ارث نبوّت برطبق صادقهء
« عَسى أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقاماً مَحْمُوداً »
« 3 » آن حضرت را ساكن چنان منزلى گردانيد .
مثنوى
گرامى نهالى كه در سرورى * بود نخلى از باغ پيغمبرى
نشايد كه خارش كند روزگار * به خوارى كند جاى او شورهزار
بدانست لايق كه دور سپهر * دهد آبش از چشمهء ماه و مهر
به عزّت چنان سرفرازش كند * كز اقبال و دولت طرازش كند
ببخشد خداوند فرمانروا * ز برگ و برش عالمى را نوا
خدايا تو اين نخل اقبال و جاه * كه هستند ازو عالمى در پناه
[ 182 ] چنانش به اقبال و دولت بدار * كه عدلش بود شرع و دين را مدار
شود رايتش هادى راه دين * مصون ماند از چشم بدخواه دين
زمانش كه خلقاند ازو در امان * بود با بقاى زمان توأمان
قشلاق فرمودن شاه با دين و داد در شهر محمودآباد و فرستادن لشكريان پاكاعتقاد به جانب باكويه و حدود آن بلاد
چون محمودآباد كه از خوبى بساتين و عمارات رشك
« إِرَمَ ذاتِ الْعِمادِ »
« 4 » بود مستقرّ سرير سلطنت گشت ، در خاطر همايون گذشت كه ، جهت سرانجام اسباب قورخانه و
هامش
( 1 ) . نور ( 24 ) آيهء 46 . « و خدا هركس را كه بخواهد به راه راست هدايت مىكند » .
( 2 ) . توبه ( 9 ) آيهء 72 . « بهشتهايى كه جويها در آن جارى است » .
( 3 ) . اسراء ( 17 ) ، آيهء 79 . « باشد كه پروردگارت ، تو را به مقامى پسنديده برساند » .
( 4 ) . فجر ( 89 ) آيهء 7 . « با ارم كه ستونها داشت » .