تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فارسنامه ناصرى ( فارسى ) — صفحة 1606

مساهمون:

ص١٦٠٦
كام فيروز شود . رودخانهء خسوى داراب : آبش شيرين و گواراست ، آب رودخانه رودبال يا رودبار داراب و آب رود شاهيجان داراب و آب رود فسا رود داراب و آب رود هشى داراب در نزديكى قريه بيزدان داراب به هم پيوسته ، رودخانه خسو معروف به آب رود خسو گشته ، از تنگ چرخى ناحيه فرگ بلوك سبعه گذشته رودخانه مرز سبعه شود . رودخانهء خشت : آبش گوارا و مايل به شورى است . آب رودخانه شاپور كازرون چون به قريه رودك بلوك خشت رسد آن را رودخانه خشت گويند پس دهات خشت را آب داده ، در قريه درودگاه ناحيه زيراه دشتستان به رودخانه دالكى آميخته ، رودخانه زيراه شود و در نوشتجات قديم دشتستان كه به ملاحظه نگارنده فارسنامه ناصرى رسيد ، رودخانه زيراه را تا به درياى فارس رسد ، آن را رودخانه بنى تميم نوشته‌اند . رودخانهء خفر : آبش شيرين و گواراست رودخانه كوار چون داخل بلوك خفر شود آن را رودخانه خفر گويند پس دهات خفر را آب داده بعد از چندين فرسخ در قريه سرقل آباد بلوك صيمكان به رودخانه شور جهرم و رودخانه صيمكان پيوسته از تنگ كارزين گذشته رودخانه كارزين شود . رودخانهء خواجه : رودخانه هنيفقان است كه بيايد . رودخانهء خير آباد كوه‌گيلويه : همان رودخانه آب شيرين كوه‌گيلويه است . رودخانهء داد الميزان بلوك اسير : آبش شور و ناگوار ، رودخانه علامرودشت از چندين فرسخ آمده نزديك به داد الميزان بلوك اسير به آب چشمه دلوار پيوسته رودخانه داد الميزان گشته ، در قريه گبرى ناحيه دزگاه بلوك گله‌دار به رودخانه دزگاه پيوسته شود . رودخانهء دالكى بلوك دشتستان : آبش مايل به شورى است . رودخانه جميله و رودخانه رود فارياب در كوهستان پنج شش فرسخ مشرقى دالكى بهم پيوسته رودخانهء دالكى شود و در زمستان و اوايل بهار عبور كاروان از اين رودخانه دشوار است و مرحوم حاجى ميرزا - ابو الحسن خان مشير الملك شيرازى طاب ثراه كه سى سال تمام بىمداخلت غير ، وزير مملكت فارس بود ، در سال 1286 پل معتبرى از گچ خالص و سنگ و آجر كه چندين طاق بزرگ و كوچك بر يكديگر پيوسته بساخت و چندين هزار تومان وجه رواج اين زمان كه شايد از سى هزار تومان بگذرد ، خرج اين پل نموده ، خيرات جاريه براى خود به يادگار گذاشت :
رحم اللّه معشر الماضين * كه به مردى قدم فشردندى
و اين رودخانه در قريه دورودگاه ناحيه زيراه دشتستان به رودخانه خشت پيوسته رودخانه زيراه شود و چون به ناحيه رود حله دشتستان رسد ، او را رودخانه رود حله و رودخانه سفيد گويند ، به درياى فارس فرو ريزد . رودخانهء دزگاه گله‌دار : آبش شيرين مايل به شورى است ، رودخانه داد الميزان در قريه گبرى دزگاه ، به رودخانه « باز » پيوسته ، بعد از دو سه فرسخ در جانب مغربى گبرى به رودخانه دهرم آميخته ، رودخانه دزگاه شده به رودخانه چنبر دشتى رسد [ و ] آن را رودخانه شنبه گويند و چون به قريه دومنالو ناحيه ماندستان دشتى رسد آن را رودخانه مند گويند . رودخانهء دز كرد : آبش شيرين و گوارا از چشمه شهيدان برخاسته ، دهات بلوك دز كرد