رامجرد و قصبه آن را نيز « مائين » گويند ، كشت و زرع اين بلوك ، گندم و جو و برنج و پنبه و كنجد و نخود ، آبش از رودخانه و چشمه است و اين بلوك مشتمل است بر 8 قريه آباد :
امامزاده اسماعيل : 3 فرسخ شمالى « مائين » است .
بيدگل : فرسخى كمتر جنوبى « مائين » است .
سعادت آباد : فرسخى بيشتر جنوبى « مائين » است .
سهل آباد : نيم فرسخ بيشتر جنوبى « مائين » است .
قريه امامزاده اسماعيل : همان امامزاده اسماعيل است .
گربه كان « 1 » : 1 فرسخ بيشتر ميانه جنوب و مشرق « مائين » است .
كردان : نيم فرسخ بيشتر ميانه جنوب و مغرب « مائين » است .
كندازى : فرسخى بيشتر شمال « مائين » است .
[ 61 ] - بلوك مالكى
و آن را تميمى نيز گويند و تميمى و مالكى نام دو طايفه از اعراب بر نجد است كه از عربستان آمده ، در اين بلوك توطن نمودهاند و اين بلوك در جانب جنوب شيراز است . درازى آن از « قصر كنار » تا « بندر عسلويه » 7 فرسخ ، پهناى آن از 2 فرسخ ، نگذرد . محدود است از جانب مشرق به نواحى فومستان لارستان و بلوك گلهدار و از طرف شمال ، باز ، به بلوك گلهدار و از سمت مغرب و جنوب به درياى فارس و قصبه اين بلوك « بندر عسلويه » است . نزديك به 67 فرسخ از شيراز دور است . در قديم قصبه اين بلوك بندر نابند بود ، پس طايفه آل حرم از عربستان آمده ، بندر عسلويه را تصاحب نمودند و آبادى را از بندر نابند ، نقل به عسلويه كردند و در قديم « نابند » ، تجارتخانه و جاى معامله مرواريد بود كه صدفهاى درست را از دريا آورده ، شكسته ، مرواريدها را به تجار مىفروختند و صدفها را در كنار گمركخانه « نابند » مى - ريختند ، در سال 1275 نگارنده اين فارسنامهء ناصرى به مصاحبت نواب و الا ، عبد الباقى ميرزا ، والى اردستان به بندر نابند رفتم و چندين تل بزرگ و كوچك را از صدف ديدم و در اين چند سال اهالى اين سامان تلهاى صدف را به انگليسها فروختند و تمامى آنها را حمل جهازات كرده بردند و حاكم اين بلوك در خانواده مشايخ آل حرم است . در سال 1200 و اند ، شيخ خلفان خان آل حرم حاكم اين بلوك گرديد و بعد از وفات او ، پسرش شيخ عبد اللّه خان به جاى پدر نشست و بعد از وفات او ، حكومت اين بلوك به شيخ احمد خان پسر ديگر شيخ خلفان خان رسيد و بعد از وفات او پسرش : شيخ ابراهيم خان عسلويه آل حرم به جاى پدر برقرار گرديد و در سال 1284 چنان كه در ذيل عنوان بلوك كنگان گفته شد ، شيخ مذكور خان كنگانى ، لشكرى آورد و به قهر و غلبه بندر عسلويه را بگرفت و شيخ ابراهيم خان و بنى اعمام و قبيله او را ، جز چند نفر كه از دريا فرار نمودند ، بكشت و خانههاى بندر عسلويه را خراب و ويران نمود و در سال 1296 كه شيخ مذكور خان به سزاى اعمال خود رسيد ، شيخ احمد خان عسلويه آل حرم پسر شيخ سيف از بنى اعمام شيخ ابراهيم خان ، متفرقهاى آل حرم را جمع نمود و در بندر عسلو ، بناى آبادى را
هامش
( 1 ) . ( گل مكان ) ؟ ، جغرافيا و اسامى دهات كشور ، ج 2 ، ص 254 .