چارروسا : 5 فرسخ ميانه شمال و مشرق « لنده » است .
جاورده : 4 فرسخ بيشتر ميانه شمال و مشرق « لنده » است .
چاين : 3 فرسخ ميانه شمال و مغرب « لنده » است .
دالان : 9 فرسخ ميانه شمال و مشرق « لنده » است .
رئيسى : همان « چارروسا » است .
رون : همان قصبه ناحيه قديمى « رون » است ، 9 فرسخ ميانه شمال و مشرق « لنده » است .
زنگل شاه : 4 فرسخ ميانه شمال و مشرق « لنده » است .
سوق : 3 فرسخ ميانه جنوب و مشرق « لنده » است .
سه گنبدان : 4 فرسخ جنوبى « لنده » است .
عاجم : 7 فرسخ ميانه شمال و مشرق « لنده » است .
قلعه رئيسى : همان « رئيسى » است .
كلات : 4 فرسخ بيشتر ميانه شمال و مشرق « لنده » است .
لنده : همان قصبه ناحيه طيبى است .
لير كك : 3 فرسخ مشرق « لنده » است .
مال ملا : فرسخى مغربى « لنده » است .
موگرمان « 1 » : 3 فرسخ ميانه شمال و مشرق « لنده » است .
مونگرد : 2 فرسخ جنوبى « لنده » است .
ناحيه ايل يوسفى از ليراوى كوه : از قديم تا سال 1256 كه ميرزا منصور خان والى بهبهان وفات يافت ، نزديك به 700 خانه بودند و در حوالى « تنگ سروك » و « تنگ ماغر » كه 12 فرسخ ميانه مغرب و شمال بهبهان است ، قشلاق و در نزديك برم المان يعنى درياچه المان كه در اصل از ناحيه « رون » است ، ييلاق داشتند و چندين سال است ، پراكندهء اكناف بصره و عربستان گشتهاند و 70 ، 80 خانوار ديگر از آنها باقى است و كلانتر آن ايل جعفر خان يوسفى پسر على مراد خان يوسفى است و اين ناحيه مشتمل است بر 4 قريه خراب :
المان : 4 فرسخ مشرقى « تنگ سروك » است .
اوسل : 3 فرسخ مشرقى « تنگ سروك » است .
قلات : 6 فرسخ مشرقى « تنگ سروك » است .
كوف : 5 فرسخ مشرقى « تنگ سروك » است .
ناحيه ليراوى دشت : به مناسبت آنكه شاخهاى از الوار كوهگيلويه است ، چنان كه نگاشته گرديد ، بايد در ذيل عنوان ليراوى كوه نوشته شود و به مناسبت آنكه در اول عنوان كوهگيلويه گفته شد كه اين بلوك بر 2 قسمت است يكى « پشتكوه » و ديگرى « زير كوه » و آنچه تاكنون نگاشته گرديد ، از نواحى پشتكوه بود و ناحيه ليراوى دشت از اقسام نواحى زير كوه است اگرچه اهالى آن در اصل با الوار پشت كوه از يك طايفهاند ، پس به مناسبت وضع طبيعى ناحيه ليراوى -
هامش
( 1 ) . ( موگرمون ) . كتاب جغرافيا و اسامى دهات كشور ، ج 2 ، ص 286 .