كه گر صياد بينم در بر خويش * نمىگنجم ز شادى در پر خويش
وگر صيادم از دست افكند خوار * به دامانش درآويزم به منقار
مرا اين حال و صياد جفا كيش * بهر زاغ و زغن لطفش به من بيش
بود چون بال تدبيرم شكسته * رهم دشوار و پايم بند بسته
به درگاهى فرستم قاصد آه * كه باشد ربط دل با دل از آن راه
كه اى شاهين عشقت لامكان سير * گهى نخجيرگاهت كعبه گه دير
دل صياد را كن با صفا رام * ميندازش ز چشم حلقه دام
ز تشويش رهائى رستهاش كن * قفس را خانهء دربستهاش كن « 1 »
و از اجله اين سادات دشتكى شيرازى است : سلسله ميرزايان دشتكى كه از قديم تاكنون در محله دشتك شيراز كه جزء محله سردزك گشته ، متوطن بوده و مىباشد و آنها را در اين زمان نيز سادات دشتكى گويند و جد اعلاى آنهاست :
مغفرت مآب ميرزا عبد الباقى دشتكى شيرازى كه دخترزاده ميرزا بديع الزمان شريفى متولى آستانه مباركه امامزاده حضرت شاه چراغ است .
و خلف الصدق ميرزا عبد الباقى حسينى دشتكى است : سيادت و نجابت اكتناه ميرزا - عبد الحسين دشتكى .
و خلف الصدق ميرزا عبد الحسين است : اصالت و سعادتپناه ميرزا سيد حسين دشتكى و او را دو نفر پسر بود :
اول آنهاست سيادت و نجابت اكتناه ميرزا بديع الزمان دشتكى مستوفى ديوان اعلى و ميرزاى معزى اليه اول كسى است از اين سلسله كه در زمان دولت زنديه به منصب استيفاى ديوانى برقرار گرديد و او [ را ] سه نفر پسر بود :
و اول آنهاست : سيادت و اصالت اكتناه ميرزا عبد الحسين مشهور ميرزا باباى دشتكى مستوفى شيرازى . مادام زندگانى به لوازم شغل استيفا كوشيده ، سرآمد اقران گشته ، دفتر ديوانى را منقح بداشت و در سال 1250 به رحمت ايزدى پيوست و او را دو نفر پسر بود :
اول آنهاست : طره سيادت و غره سعادت ميرزا بديع الزمان دشتكى مستوفى شيرازى مشهور به ميرزا بزرگ مستوفى . مادام عمر در عمل استيفا سرآمد اقران خود بود ، اگرچه منصبش به ظاهر از وزارت كوتاهتر بود ليكن اغلب اوقات لوازم وزارت را انجام مىداد و در سال 1277 به رحمت ايزدى پيوست و او را چهار نفر پسر است :
اول آنها : سلالة السادات ميرزا هدايت مستوفى شيرازى ، در اول سن شباب در شب مهتاب ، دزدى به خانهاش آمده ، بيدار گشته ، دزد گريخته از دنبالش برفت و گفت اى فلانى ترا شناختم ، دزد برگشت و او را بكشت و از ميرزا هدايت پسرى باقى مانده است : خلاصة - الاشباه ميرزا حيدر خان . در اول سن شباب است .
پسر دويم ميرزا بزرگ مستوفى است : سيادت و سعادت اكتناه ميرزا عبد الحسين مشهور به ميرزا آقا مستوفى دشتكى شيرازى . تحصيل كمالات لايقه را نموده ، در خطوط تحرير و سياق
هامش
( 1 ) . نمونههائى ديگر از اشعارش را در صفحات 455 و 456 ، جلد سوم دانشمندان و سخنسرايان فارس ، بخوانيد .