وَ أَرْجُلُهُمْ مِنْ خِلافٍ أَوْ يُنْفَوْا مِنَ الْأَرْضِ
، و ايمن داشتن راهها و تحصيل فراغ دل تجار و مجهزان و مجتازان و غربا از لوازم شناسد و هرچه ممكن گردد از مبالغت و محافظت درين باب تقديم كنند و عسس گماشتن در شهر بهر موضع كه مظنهء عيث و فساد باشد و مردان شهم متيقظ مرتّب گردانيدن از واجبات شمرد چنان كه از وقت آنكه مسلمانان در مساجد از جماعت نماز فارغ شوند تا بوقت انفجار صبح بازارها و محلتها محفوظ و مضبوط باشد و عوادى فساد و لصوص منقطع و منحسم ، در شهر منادى فرستد تا در كار اسعار كه خاص و عام و غريب و شهرى را بدان احتياج باشد احتياط تمام كنند و بأغراض خويش غلاء اسعار مأكولات نجويند و تعديل مكاييل و موازين از مفترضات دانند فقال الله تعالى :
وَ زِنُوا بِالْقِسْطاسِ الْمُسْتَقِيمِ
، و در جملگى احوال مراقبت جانب ايزدى را شعار و دثار سازند ، و متيقن باشد كه بر هرچه كند از خير و شر مثاب و معاقب خواهد بود و بجواب و سؤال از نقير و قمطمير مخاطب و مسؤل ، و تقويت كارهاى دينى و تمشيت قضايا و احكام شرعى عين فرض داند تا اموال مسلمانان و حقوق ارامل و ايتام ضايع و مستهلك نگردد و از اغنيا بر فقرا و از متجنده بر رعايا حيف نرود و ادعيهء صالحه دولت را حاصل و متواصل باشد ، سبيل اعيان و معتبران شهر و نواحى از امرا و سادات و قضاة و ائمه و اصناف و متجنده و رؤسا و مشايخ رعايا كثرهم الله آنست كه در هرچه تعلق بشحنگى دارد رجوع با ديوان و در سراى نواب امير اسفهسلارى ضياء الدوله و الدينى ادام الله تأييده كنند و نايب ما را در ايالت و ولايت رى ضياء الدوله و الدين را دانند و بر تبجيل و تمكين نوّاب او متوفّر باشند و در مصالح از صوابديد ايشان عدول ننمايند و سپاهيان ولابت و معروفان متجنده در هر مهمى كه حادث شود متابع و منقاد برادر ضياء الدوله و الدين باشند و از آنچه او مصلحت بيند در مهمات ملك و دولت و متمرّدان و متعديان ترتيب كند بنگردند و رضاء او مقرون رضاء ما باشد و حاجات و ملتمسات خويش بواسطهء او بمجلس و ديوان ما برمىدارند و كافهء رعاياء شهر و ولايت رعاهم الله گماشتگان او را ممكن و محترم دارند و مرسومات شحنگى برقرار متقدّم از وجوه معتاد مهنا مىرسانند و دولت را