( 313 ) . ( ص 1128 ) : . . . ايلدرم بايزيد . . جواب و پيغام نه بر وفق ادب و سداد ، بازفرستاد . . .
ابن عربشاه ضمن بيان نامهء تيمور اشاره مىكند كه تيمور در پاياننامهاش « . . . بسيارى از سخنان زشت و كلمات خفتآميز و عبارات هراسانگيز بياورد . . . » او مىنويسد ، چون ايلدرم بايزيد معناى نامهء تيمور را دريافت سخت برآشفت و بيتاب شد و در زمان برخاست بانگهاى پست و بلند برآورد و آهنگهاى نرم و درشت ساز كرد ، و طى نامهاى تند به تيمور فتوحاتى را كه او در ماوراء النهر ، ايران ، هند و شام به دست آورده بود ، به دلايلى كه براى هركدام ذكر كرده ، كوچك شمرد . ايلدرم بايزيد در اين نامه اشاره به راهزنى و پيمانشكنى تيمور در آغاز كارش كرده و در ادامهء نامهاش به گذشته تاريخى و جنگاورى سپاهيانش مباهات كرده است و در آخر نامه جملاتى را ادا كرد كه به قول ابن عربشاه عزم تيمور را در حمله به سوى ايلدرم بايزيد جزم كرد ؛ او در انتهاى نامه به تيمور نوشت :
« . . . من خود اين دانم كه اين سخنان ، تو را به سوى بلاد ما برانگيزد ، پس اگر نيايى زنان خويش را به طلاق سهگانه تركگوى و اگر تو آهنگ اين ديار كنى و من از پيش راه تو بگريزم و با تو روياروى نستيزم ، همچنان زنان خويش را سه طلاق گويم » .
براى آگاهى بيشتر در باب محتواى اين نامه و مجموعه نامههايى كه ميان تيمور و ايلدرم بايزيد رد و بدل شده ، ر . ك : زندگى شگفتآور تيمور ، صص 138 - 141 ؛ اسناد و مكاتبات تاريخى ايران ، صص 90 - 128 .
( 314 ) . ( ص 1136 ) : . . . رايت فتح آيت با سپاه ظفرپناه به سه منزل به انگوريه نزول فرموده و . . .
آب از ايشان بازستدند منظور از سه منزلى انگوريه بايد چبوقآباد - در شمال شرقى آنكاراى امروز - باشد كه تيمور در اين ناحيه آب را از اهالى چبوقآباد برگردانيد و شروع به حفر نقب نمود ؛ صحنهء اصلى جنگ تيمور و بايزيد نيز در صحراى چبوقآباد است . براى آگاهى بيشتر ، ر . ك : تاريخ امپراطورى عثمانى ، ج 1 ، ص 284 - 285 .
ظفرنامه ( فارسى ) — صفحة 1480
مساهمون: شرف الدين على يزدى
ص١٤٨٠