1275 ه . ق / 1896 م برجاى مانده بود . در سراسر اين مدت در منابع دوران اسلامى اين ناحيه سرزمين كافرها يا كافرستان خوانده شده است ، و پس از اين سال به بعد كه مردمان اين سرزمين به آئين اسلام گرويدند ، نام « نورستان » بر آن گذارده شد .
در منابع موجود متأخر ساكنان اين درّهها به نامهاى كلّى كافران سياهپوش و كافران سفيدپوش شناخته مىشدهاند و اين تسميه كه بيشتر بر مبناى پوشش آنان به عمل آمده است ، بهطور كلّى ساكنان غربى و شرقى درّهها را نيز از يكديگر متمايز مىگرداند . به سخن ديگر « سياهپوش » به ساكنان بخش غربى كافرستان ( - نورستان ) كه « كتور » مىنامند ، اطلاق مىشود و مراد از « سپيدپوش » مردمان نواحى شرقى اين سرزمين است كه « بلور يا بولر » ناميده مىشوند .
نبرد تيمور با مردمان نواحى غربى يعنى كتور يا همان كافرهاى سياهپوش بوده است . براى آگاهى بيشتر به مقالهء كافرهاى سياهپوش و كافرهاى سپيدپوش ، صص 663 - 678 رجوع كنيد .
( 241 ) . ( ص 873 ) :
مانند پنبه دانه كه در پنبه تعبيهست * اجرام كوههاست نهان در ميان برف
اين بيت از قصيدهء برفيهء كمال الدين اصفهانى است ؛ ديوان كمال الدين اصفهانى ، ص 407 .
( 242 ) . ( ص 874 ) : « . . . در حكمت سياسى بيان كردهاند و شيخ سعدى - رحمة اللّه عليه - محصل آن را به نظم آورده كه . . . :
به پيكار دشمن ، دليران فرست * هژبران ، بِناورد شيران فرست
سپه را مكه پيشرو ، جز كسى * كه در جنگها بوده باشد بسى
اين ابيات در بوستان سعدى در باب اول در عدل و تدبير و رأى و گفتار اندر تقويت مردان كارآزموده ابيات 1044 و 1051 ذكر شده است ؛ بوستان سعدى ، ص 75 .
( 243 ) . ( ص 874 ) : من كان للّه كان اللّه له