همگى اينان از امراى معروف قنقلى و ترك بودند . براى آگاهى بيشتر ، ر . ك : تاريخ جهانگشاى جوينى ، جلد اول ، ص 95 .
( 37 ) . ( ص 135 ) : « . . . در آن ولا ملك نصرت الدين هزار اسب را كه طلب داشته بود . . . » ملك نصرة الدين هزار اسب پسر ابو طاهر ، دومين اتابك از اتابكان لر بزرگ است كه امارتش تا سال 626 ادامه داشت ؛ در عهد او بلاد لر بزرگ رو به آبادى گذاشت و قبايل مختلف از نژاد عرب و ايرانى به اين سرزمين آمدند . هزار اسب بقاياى قبايل شول را از قلمرو خود خارج نمود و به لرستان اصلى يعنى بلاد لر كوچك تاخت و با اتابكان فارس بر سر قلعه منگشت - در جنوب غربى مال امير فعلى - زد و خورد نمود و دامنهء تصرفات خود را تا نزديك اصفهان بسط داد .
خليفه الناصر لدين اللّه ( 575 - 622 ) ملك هزار اسب را مورد مرحمت قرار داده به لقب اتابك سرافراز نمود و سلطان محمد خوارزمشاه نيز موقعى كه به عراق آمد ، با او به خوشى رفتار كرد و دختر او را براى پسر خود غياث الدين گرفت ؛ تاريخ مغول ، ص 444 - 445 .
( 38 ) . ( ص 136 ) : « . . . سلطان چون به گيلان رسيد صعلوك از امراى گيلان . . . » به هنگام فرار سلطان محمد از برابر سپاه مغول ، صعلوك كه از امراى گيلان بود ، او را استقبال كرد و سلطان هفت روز نزد او اقامت داشت . براى آگاهى بيشتر ، ر . ك : جهانگشاى جوينى ، ج 2 ، ص 115 .
( 39 ) . ( ص 143 ) : « . . . روز چهارشنبه [ . . . ] رمضان . . .
در جهانگشاى جوينى روز چهارشنبه 12 صفر ذكر شده است ؛ ج 1 ، ص 139 .
( 40 ) . ( ص 144 ) : مختصر امير كبير خوجندى بار تولد معتقد است كه اين كتاب محتملا قديمتر از عهد تيمور نيست ؛ زيرا مؤلف كتاب
ظفرنامه ( فارسى ) — صفحة 1389
مساهمون: شرف الدين على يزدى
ص١٣٨٩