مخصوصان درگاه خلافت پناه بوده و در حل و عقد تدابير ملكى و در نظم و ربط مصالح مملكتى روزگارى بسر برده و از نزديكان حضرت بمزيد قربت خاص اختصاصى كامل حاصل نموده و در طى مراحل هرگونه خدمت اقدامش بر جمله همگنانش راه مسابقت پيموده بالغا ما بلغ بظهور مزاياى شايستگى شايسته و قابل معظمات مهام دربار و مطرح انوار انواع اعتبار و اقتدار آمده يكچند همايون حضرت آسمان رفعت خلافت را اعتماد الدوله و شخص دوم دربار و در مجارى امور اسباب كفايت و كفالت را جامع ظهور آثار بود و اكنون با خلق مهذب و خلق مؤدب و صدر وسيع و قدر رفيع و رأى صائب و نظر ثاقب و عقل و دانش فضل و بينش و عدم اغماض و فقدان اغراض و معرفت باحوال عموم خليقه و آگاهى از هر سبك سليقه و احترامات جليه و مقامات عليه لايق و سزاوار آمد رعاية لتلك الاوصاف و رأفة على الخلق من كل الفرق و الاصناف و نظر بصلاح دين و دولت و سداد ملك و ملت در اواخر سال فرخنده فال تنكوزئيل و ما بعدها منصب جليل و خطير صدارت اعظم ايران و مقام رفيع و منيع شخص اولى و پيشكارى ديوان قدر نشان را بعهدهء كفايت و كفالت او مفوض و موكول داشتيم و مفاتيح خزاين اقتدار و مقاليد كنوز اختيار را اعم از مصالح داخله و خارجه جزئية و كلية به كف درايت او واگذاشتيم كه بتدبير مهمات كشور و تمشيت امور لشكر بپردازد و در رتق و فتق جميع مهام و حل و عقد امور كافه انام و نظم ممالك و رسم اساليب و مسالك و سد خلل ثغور و تسهيل فصل امور باقتضاى قوانين عقل و حكمت عمل نمايد و بىاجازه و مهر مشار اليه احدى بر امضاى محاسبات و معاملات و اصدار فرامين و بروات اقدام ننمايد تا همگى به اجازه و رخصت او منسلك و در سمت نظام مقرون به سمت اختتام شوند مقرر آنكه شاهزادگان والامقام و وزرا و امرا و امناى ذوى الاحتشام و اركان دولت و اعيان سلطنت و سرداران جليل الشأن و ميران پنجه و سرتيپان و سرهنگان جلادت نشان و باشيان و رؤساى حضرت سپهر بسطت و قاطبهء خدام دربار دولت جناب مشار اليه را صدر اعظم بالاستقلال ديوان اعلى و شخص اول خلافت كبرى دانسته در هر امرى از امور تجاوز
صدر التواريخ يا تاريخ صدور قاجار ( فارسى ) — صفحة 246
مساهمون: محمد حسن خان اعتماد السلطنه
ص٢٤٦