[ جاى تيتر سفيد ]
على الصباح سهشنبه دوازدهم شهر رجب المرجب 1122 ، « 1 »
سحرگاه چون بر فراز سپهر * برافراخت رايت سپهدار مهر
به تسخير اقليم فيروزه رنگ * بياراست لشكر به آئين جنگ
مركب جهانپيما و رايات معدلت انتما از منزل قلعه تيت ، به ضابطه تمام و حزم و احتياط مالاكلام ، به آئين سپهدارى - به جمعيتى كه چشم نادرهبين سپهر برين از مشاهده آن خيرگى مىنمود ، و بهرام مهابت آئين را از مناظره آن هنگامهآرائى حيرت مىافزود ، موكب خورشيد شعاعش آسمانفرسا ، و كوكبه حشمت و استقلالش مهرآسا حركت و عزيمت نمود .
نه ديد و نه ببيند به آن [ ] * دگر رايتى حشمت آسمان
ز آواز كوس و غو كرّهنا * ز افغان زنبورك رعدسا
تزلزل در اركان امكان افتاد * [ كه لرزيد ؟ ] از هيبتش كى قباد
سراسيمه شد زان مهابت سپهر * شد از بيم ، چون ماه ، رخسار مهر
ز جوش سپاه قيامت خروش * ز سر رفت بهرام را عقل و هوش
دل اندر بر شير گردون طپيد * بلرزيد بر خويش كيوان چو بيد
لشكرآرائى خان
خان جلالت نشان ، با كمال عظمت و فرّ و شان پاى سعادت در ركاب نهاده به عزيمت تسخير قلعه قندهار ، براشهب اژدرنشان صبا رفتار سوار ، و به طلعت آفتاب صولت فرّ عظمت و اقبال ، خود در قلب سپاه ، چون بهرام خونآشام بر فلك آرام گرفته ، ميمنه سپاه نصرت دستگاه را به بندگان منصور خان بيگلربيگى خراسان و خوانين ، و ميسرهء منصوره را به ضبط عالىجاهان على قلى خان بيگلربيگى كرمان - و برادر كامكار ارشد نامدار خود ، تفويض - و خوانين
هامش
( 1 ) - 27 اوت 1710 م .