باب پنجاه و پنجم در وصيّت مريدان
چون طرفى از سير اين قوم اثبات كرديم و بابى چند از مقامات با او پيوسته كرديم « 1 » خواستيم كه اين رسالت [ را ] ختم كنيم به وصيّت مريدان و اميدواريم به خداى عزّ و جلّ كه توفيق دهد ايشان را باستعمال آن و محروم نگذارد ما را از قيام بدان و بر ما حجّتى نكند « 2 » .
بدانك اوّل قدم مريد ، اندر طريقت ، چنان بايد كه بر صدق بود تا بناء آن درست بود كه پيران گفتهاند كه مريدان از وصول محروم از آن باشند كه اصل ضايع كنند « 3 » .
از استاد ابو على [ رحمه اللّه « 4 » ] شنيدم كه چنين گفت « 5 » .
هامش
( 1 ) - مب : از سيرت قوم ياد كرديم و بابها از مقامات با وى پيوسته .
( 2 ) - مب : حسن توفيق ايشان ما را محروم نكنند از قيام بدان و آن را بر ما حجت نگرداند .
( 3 ) - مب : و اول قدم مريد را درين طريقت بايد كى به راستى بود تا بنا كردن بر اصل درست بود كى مشايخ گفتهاند كى از وصول از بهر آن محروم ماندند كى اصول ضايع كردند .
( 4 ) - مب : ندارد .
( 5 ) - مب : همچنين شنيدم .