تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رساله قشيريه ( فارسى ) — صفحة 443

مساهمون:

ص٤٤٣
و دعا بگفت پيغامبر صلّى اللّه عليه و سلّم « 1 » گفت [ خداى عزّ و جلّ « 2 » ] نامهاى نيكوى خويش تلقين كرده [ است « 2 » ] هركه اين دعا بكند اجابت كنند وى را « 3 » [ و هرچه خواهند بدهند « 2 » ] . و از آداب دعا آنست كه بدل حاضر بود و غافل نباشد كه روايت كنند از پيغامبر صلّى اللّه عليه و سلّم « 4 » كه گفت بندهء كه خداى را به غفلت خواند دعاء وى مستجاب نبود . [ و از شرائط دعا آنست كه لقمهء وى حلال بود كه سعد را گفت پيغامبر عليه الصّلاة و السّلام كسب حلال كن تا دعاء تو مستجاب بود « 2 » ] . و گفته‌اند دعا كليد حاجت است و دندانهاء او « 5 » لقمهء حلال [ است ] . يحيى بن معاذ گويد يا رب ترا چگونه خوانم و من عاصىام « 6 » و چرا ترا نخوانم و تو خداوند « 7 » كريمى . موسى عليه السّلام بر مردى بگذشت [ كه ] دعا و تضرّع همىكرد موسى گفت يا رب اگر حاجت « 8 » وى بدست من بودى روا « 9 » كردمى ، خداى [ تعالى « 2 » ] وحى فرستاد بوى « 10 » كه [ من ] [ بر وى « 2 » ] مهربان‌ترم از تو و ليكن [ او ] دعا مىكند
هامش
( 1 ) - مب : و اين دعا رسول را صلى اللّه عليه حكايت كرد رسول عليه السلام . ( 2 ) - مب : ندارد . ( 3 ) - مب : بخواند آنچ خواهد اجابت كنند . ( 4 ) - مب : رسول عليه السلام . ( 5 ) - مب : و دندانهاء كليد . ( 6 ) - مب : كى من گناه كارم . ( 7 ) - مب : خداوندى و . ( 8 ) - اصل : اجابت . مب : مطابق متن عربى است . ( 9 ) - مب : اجابت . ( 10 ) - مب : بموسى وحى فرستاد .