تخطي إلى المحتوى الرئيسي

رساله قشيريه ( فارسى ) — صفحة 147

مساهمون:

ص١٤٧
استاد ابو على گفت هركه اندر بدايت او را برخاستى نبود اندر نهايت وى را نشستى نبود . و هم از وى شنيدم اندر لفظ « 1 » الحركة بركة ، حركات ظاهر بركات سرّ برآورد « 2 » . بو يزيد گفت به دوازده سال آهنگر نفس خويش بودم و پنج سال آينهء دل خويش بودم و يك سال اندر آينه « 3 » مىنگريستم ، زنّارى ديدم بر ميان خويش ظاهر دوازده سال در آن بودم تا ببريدم « 4 » . پس بنگرستم ديگربار « 5 » در باطن خويش زنّارى ديدم پنج سال اندر آن كردم تا چگونه ببرم « 6 » پس مرا كشف افتاد ، بخلق نگريستم همه را مرده ديدم ، چهار تكبير بر ايشان كردم . و از سرىّ همىآيد كه گفت يا جوانان كار به جوانى كنيد پيش تا به پيرى رسيد « 7 » كه ضعيف شويد چنين كه من و اندرين وقت هيچ جوان طاقت عبادت وى نداشتى . ابو الحسن خرّاز « 8 » راست گفت اين كار بر سه چيز بنا كرده‌اند ناخوردن الّا بوقت فاقت و ناخفتن مگر بوقت « 9 » غلبهء خواب و سخن ناگفتن مگر بوقت ضرورت . ابراهيم ادهم گفت مرد به جايگاه نيكان نرسد تا شش عقبه بنگذارد [ اوّل در نعمت در بندد و در سختى بر خود بگشايد و دوّم در عزّ ببندد و در ذلّ بگشايد
هامش
( 1 ) - مب : كى گفت . ( 2 ) - مب : سراير آرد . ( 3 ) - مب : و سالى در ميان اين هر دو حال . متن عربى : و سنة انظر فيما بينهما . ( 4 ) - مب : تا چون ببرم . ( 5 ) - مب : آنگه نظر كردم . ( 6 ) - مب : تا چون قطع كنم . ( 7 ) - مب : پيش از آنكه پير گرديد . ( 8 ) - مب : بو الحسين خراز . متن عربى : الحسن القزاز . ( 9 ) - مب : بنياد كرده‌اند خوردن بوقت فاقه و خفتن بوقت .
رساله قشيريه ( فارسى ) — صفحة 147 | ابو القاسم عبد الكريم القشيري / بديع الزمان فروزانفر