باب دوم در ذكر مشايخ اين طريقه و آنچه از سيرة و قول ايشان دليل كند بر تعظيم شريعت
بدانيد رحمكم اللّه كه مسلمانان پس از رسول صلّى اللّه عليه و سلّم نام نكردند اندر زمانهء خويش فاضلترين ايشان را بنام علم جز صحبت رسول صلّى اللّه عليه و سلّم از بهر آنك هيچ نام نبود فاضلتر از آنك ايشان را اصحاب رسول صلوات اللّه و سلامه عليه خواندند و چون اهل عصر ثانى اندر رسيدند آن را كه با صحابه صحبت كرده بودند تابعين نام كردند و آن بزرگترين نامى ديدند . پس آنك از پس ايشان آمدند أتباع التابعين خواندند . پس ازين مردمان مختلف شدند و رتبتها جدا باز شد « 1 » ، پس آن را كه ايشان خاص بودند و عنايت ايشان به كار دين بزرگ بود ايشان را زهّاد و عبّاد خواندند پس بدعتها ظاهر شد و دعوى كردن پيدا آمد با طريق « 2 » ، هر كسى از هر قومى دعوى كردند كى اندر ميان ما ايشان زاهدانند و خاصگان اهل سنّت جدا باز شدند و آنك ايشان انفاس خويش مشغول نكردند بدون خداى عزّ و جلّ
هامش
( 1 ) - اصل : يار .
( 2 ) - ظ : ميان فرق ، تا مطابق متن عربى باشد .