نامهء شاه عباس به شاه سليم « 1 »
تحفهء دعائى كه بزم آراى خلت و ولا باشد و هديه ثنائى كه انجمن پيراى صدق و صفا گردد ، نثار محفل قدس و ايثار مجلس انس آن فروغ دودمان گوركانى و چراغ خاندان صاحبقرانى مىگرداند . هر چند كه همدمان معنوى كه سراپردهء خاطر را به نور حضور دوستان حقيقى آراسته به مجالست روحانى و مصاحبت جنانى زنگ زداى محنت فرقت شده مشاهدهء جمال مطلوب از مرآت قلوب نموده به زبان بىزبانى شرح راز و اظهار نياز مىنمايند محتاج آن نيستند كه قلم دو زبان را در خلوت سراى وحدت راه دهند ، ليكن شاهراه مودت را به آمد و شد اخبار فتح و فيروزى مسلوك داشتن سرمايهء زمزمهء محبت دانسته طوطى مقال را در هواى روح - آساى مصادقت و ولا به ذكر جلايل عنايات الهى كه از ميامن حسن توجه و دوستى آن آرايندهء اورنگ شاهنشاهى شامل حال اين نيازمند درگاه ايزدى گشته گويا ساخته مشهود راى خورشيد انجلا مىگرداند كه چون پادشاه روم در اين مدت كه از جانبين نوائر قتال و جدال اشتعال داشت ، چند مرتبه سردار با لشكر بىشمار به مقابلهء عساكر نصرت آثار فرستاده در هر مرتبه به طريقى كه به سمع شريف رسيده خواهد بود مراجعت نمودند بنابر صلاح خود وسائل انگيخته طالب صلح شد و اين صلاح انديش نيز كه همواره رضاى خالق و آسودگى خلايق را مطمح نظر حق -
هامش
( 1 ) - عنوان نامه در نسخه : كتابت نواب گيتى ستانى به شاه سليم مصحوب امير سيد حسن مساعد انشاى كمترين ( عبد الحسين نصيرى طوسى )