نامهء شاه عباس به شاه سليم « 1 »
تا رشحات سحاب فيض ربانى و قطرات غمام فضل سبحانى طراوت بخش حدايق ابداع و اختراع باشد هميشه گلشن سلطنت و جهانبانى و چمنزار ابهت و كامرانى ، اعلى حضرت فلك مرتبت خورشيد منزلت پادشاه جوان بخت كيوان وقار ، شهريار نامدار كامكار سپهر اقتدار ، خديو جهانگير كشورگشا ، خسرو سكندر شكوه دارا لوا ، مسندنشين بارگاه عظمت و اقبال ، صاحب سرير اقليم دولت و اجلال ، نزهت - افزاى رياض كامرانى ، چمن آراى گلشن صاحبقرانى ، چهره گشاى جمال جهانبانى ، مبين رموز آسمانى ، زيور چهرهء دانش و بينش ، فهرست كتاب آفرينش ، مجموعهء كمالات انسانى ، مرآت تجليات يزدانى ، بلندى بخش همت بلند ، سعادت افزاى طالع ارجمند ، آفتاب قدر فلك اقتدار ، سايهء عاطفت حضرت پروردگار ، جم جاه انجم سپاه فلك بارگاه ، صاحبقران خورشيد كلاه عالم پناه ، از جويبار عنايت الهى و چشمه سار رحمت نامتناهى سر سبز بوده ساحت قدس مساحتش از آسيب خشكسال عين الكمال مصون و محروس باد .
حقيقت شوق و محبت و كيفيت خلت و مودت تحريرپذير نيست . قلم را آن زبان نبود كه وصف عشق گويد باز . اگرچه از راه صورت بعد مسافت مانع دريافت كعبهء مقصود گرديده ، اما قبلهء همت والانهمت نسبت معنوى و قرب باطنى است .
هامش
( 1 ) - عنوان در نسخه : كتابت تهنيت پادشاه مذكور ( شاه سليم پسر اكبر پادشاه هند ) مصحوب مشار اليه ( يادگار على سلطان طالش ) .