پولهائى به زور و بهانه از مردم مىگرفتند ، ولى شاكىها هم هميشه اغراق مىگفتند و در آن تاريخ يزديها معروف به اين اغراقگوئيها بودند . خلاصه بعد از سئوال و جواب وزير عدليه با شاكيان و جلال الدوله ، مشار اليه حاضر شد چهل هزار تومان به شاكىها بدهد ( من باز تكرار مىكنم كه چهل هزار تومان در آن تاريخ مساوى لا اقل هشتصد هزار تومان حالا بود ) 2 و همان وقت وكالتى داد كه املاك او در تهران از جمله فرحزاد و باغ و اراضى جلاليه نزدديك شهركه حالا محل دانشگاه و حوالى آن است ، با چند ده ديگر ، به بانك روس به گرو داده و چهل هزار تومان قرض كرد . مشير الدوله با تقبل اين ترتيب رضايت نامه از شاكىها گرفته ، در اول شب در كهريزك به امين السلطان دادند و او هم به عرض شاه رسانيد . آنوقت اجازه حركت به جلال الدوله داده شد .
اين تفصيل را چند نفر از اعيان كه در كهريزك حضور داشتند براى عموم حكايت كردند و اين املاك در رهن بانك ماند و بالاخره خود جلال الدوله يا ورثه او عوض اصل و فرع طلب به بانك واگذار كردند كه بعدها نصرت الدوله پسر فرمانفرما خريدارى كرد و او هم عوض طلب تاجر تبريزى واگذار كرد .
پىنوشتها :
( 1 ) - به نقل از : مجله خواندنيها ، سال 30 ، ش 24 ، سهشنبه 25 آذر تا شنبه 29 آذر 1348 ، ص 42 .
( 2 ) - اين نوشته مربوط به سال 1348 ه . ش است . يعنى 40 هزار تومان معادل هشتصد هزار تومان در سال 1348 بوده است .