حدود اربعهء درياچهء قم :
- از طرف جنوب محدود است به بعضى كوهها و تپههاى كوچك و به تپهاى كه معروف به كلتپه است و به منظريه و رودخانهء ساوه و پل دلاك و اراضى قم .
- از سمت شمال محدود است به كوه مره و رودخانهء شور و محالات دار الخلافه تهران .
- از جانب مشرق محدود است به دير و كاج و مسيله كه تمام اين صحارى مراتع شتر كلائى دولت است و به كوه سياهكوه و دوازده امام و صحراى كوير كه اين كوير منتهى به خراسان و سيستان مىشود .
- از طرف مغرب محدود است به خاك ساوه و زرند و كوه باباقارى « كه به عرض رسيد ، در اين كوه ، مقبرهء امامزادهايست كه طوايف صحرانشين عرب و غيره اعتقادى به آن دارند و نذورات زياد به آنجا مىبرند » و كوه كوكداغ كه اين كوه وصل مىشود به زرند و مراتع ايلات شاهسون اينانلو است .
از تهران تا كنار درياچه چهارده فرسنگ راه است و از قم به درياچه دوازده فرسنگ .
راه قديم از تهران به قم قبل از تشكيل درياچه از وسط همين درياچه بوده است كه به پل دلاك مىرفته و پل مزبور پلى است از قديم بر روى رودخانهء ساوه بسته شده است و چهار فرسنگ از حوض سلطان الى پل دلاك راه بوده است . حالا اگر مسافرى بخواهد از حوض سلطان به پل دلاك برود ، از كنارهء درياچه بايد حركت نموده دور بزند تا به پل دلاك برسد و البته ده فرسنگ بيشتر مسافت دارد .
راهى كه اكنون به قم مىروند در سمت مغرب درياچه واقع است و از علىآباد كه تازه احداث وآباد شده است مىگذرد . از درياچه تا جادهء جديد نيم فرسنگ و در بعضى جاها يك فرسنگ بيشتر مسافت ندارد .
آب دريا شور و تلخ است و رنگ آب كبود و صاف و با تلألو است . وقتى كه باد مىوزد ، درياچه موجهاى قشنگى دارد و بواسطهء امواج در ساحل درياچه كفديده مىشود .
سواحلى كه در سمت علىآباد و كوشك نصرت ملاحظه شد ، همهجا اسب به كنارهء