تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سفرنامه فرخ خان امين الدوله ( مخزن الوقايع ) ( فارسى ) — صفحة 402

مساهمون:

ص٤٠٢
روز پنجشنبه و جمعه در شهر مزبور توقف گرديد . شهر وينه از اولين شهرهاى فرنگستان شمرده مىشود . موازى چهار صد و هشتاد هزار جمعيت داشت و از بناهاى مشهور آنجا عمارت پادشاهى بود كه در دو فرسخى شهر و در يك ييلاقى موسوم به شمران « 1 » واقع ، و بسيار عمارت عالى و باشكوه و محل تفرجگاه سيّاحان و مسافرين و از قرارى كه مذكور بود اين عمارت از بناهاى سلطان ليوپولد از سلاطين مشهور نمسه است و يكصد و هجده سال پيش از اين مارىطرز ملكهء نمسه اين عمارت را تعمير كرده پرده‌ها و روى صندليهاى اطاق مخصوص خود را با دست خود نقشه‌دوزى كرده است ، و الآن هم با پوشش خود در جاهاى خود موجود است ، و در وقت تفرّج سيّاحان ، سرايداران پوشش آنها را برداشته نشان مىدهند . و بعضى اطاقهاى ديگر هركدام بطرح معمارى مملكتى معمور و با جنس آن مملكت آرايش گرديده است : از جمله يك اطاق چينى با اسبابها و تصويركاريهاى چينى است . و اطاق ايرانى با طرح اطاقهاى ايرانى و تصويركاريهاى ايرانى و همهء اسباب آنجا نيز مال ايران بود . در سنهء 1805 عيسوى كه ناپليون با پادشاه نمسه و دول چندى جنگ كرده ، بعد از جنگ خون‌آلودى آنها را منهزم ، و خود رفته در اين عمارت سكنى گرفت . و پسر بيست و دو سالهء ناپليون در آنجا ناخوش و در حالت احتضار استدعا نمود كه مرا به رخت‌خواب پدرم ببريد كه در آنجا جان تسليم بكنم . از آن تاريخ همان اطاق به اسم او مشهور است ، و بعد از انقضاى دعواى دول روس و نمسه و پ روس باز در آن عمارت اجلاس كرده بناى مصالحه گذاشتند .
هامش
( 1 ) - اسم صحيح اين قصر شن‌برنSchoenbrunnاست .