كاغذ تهنيت ورود و احوالپرسى به جناب ايلچى كبير نوشته ، و كارت ديدن كه رسم فرنگستان است بنزد جناب معزىاليه فرستاده ، و جناب معزىاليه نيز همراه صاحبمنصبان خود بديدن او رفتند .
معزىاليها با ملاقات سفارت كبرى منتهاى خوشحالى و اظهار انبساط نموده ، لوازم مادرى را با كمال احترام و بطور شايان به كار برده ، انواع دلجوئيها و مهربانيها به عمل مىآورد . با جناب امين الملك مثل يك خواهر مهربان حركت مىكرد ، و فردافردا با صاحبمنصبان سفارت احوالپرسى مىنمود . و براى فردا شب از جناب امين الملك همراه اتباعش وعدهء شام گرفت ، و سؤال كرد كه اين شام و اين مجلس مختصر براى خاطر شما است ، هركس را از سفراء و وزراء و معارف لندن آشنائى داريد ، اذن بدهيد - براى مصاحبت شما كه موافق احوال شما باشد - دعوت بكنم .
جناب امين الملك در جواب گفت : چون منظور از اين مجلس شرفيابى صحبت شما با فراغت و آرامى است ، بديهى است با جمعيت ، زحمات شما زيادتر خواهد شد . اگر اين التفات مخصوص سفارت كبرى است شراكت ديگران را طالب نخواهم بود . لهذا شب موعود به منزل ام السفاره رفتيم . ايلچى عثمانى را نيز - كه شخص گرم و نرم و آدم ظريف بود - با صاحبمنصبانش و يك دو نفر ديگر از آشنايان مخصوص خود وعده گرفته ، و شام بسيار رنگينى ترتيب داده ، جميع اسباب و ظروف ميزش از چيزهاى قطعه بود .
در اثناى شام بسلامتى اعليحضرت اقدس شهريارى و تبريك تجديد دوستى ما بين دولتين ايران و انگليس صرف باده گرديد . و بعد
سفرنامه فرخ خان امين الدوله ( مخزن الوقايع ) ( فارسى ) — صفحة 346
مساهمون: حسين بن عبد الله سرابى
ص٣٤٦