در امامزاده زيد به امانت سپردند . بعد از اينكه شاهزاده رضا قلى ميرزا نايب - الاياله ولد ارشدش از سفر فرنگستان به عتبات عاليات عرش درجات عراق مراجعت فرمودند در آستانهء مباركهء اسد اللّه على بن ابى طالب بمكانى مرغوب در جوار آن حضرت مدفون ساختند » .
حسين على ميرزا مانند پدرش طبع شعرى هم داشته و حاجى على اكبر نواب شيرازى در كتاب دلگشاى خود مىنويسد :
« اگرچه طبع شريفش موزون بود ليكن از انتظام ولايات به نظم عبارات نميپرداخت و بر سبيل اتفاق شعرى از بحر خاطر مباركش چون درّ شاهوار آشكار ميشد . »
اين دوبيتى از او است :
اى شير خدا تو آگهى از دل ما * كز روز ازل هم تو سرشتى گل ما
با مهر خود آميختهاى آب و گلم * مهر تو كجا برون رود از دل ما
از قرار معلوم حسين على ميرزا خيلى نزد پدرش عزيز و بعد از عباس ميرزا ارشد و اقدم پسرهايش بوده زيرا احترامات خاصى براى او قائل شده است چنان كه تاريخ عضدى ميگويد :
« اما احترامات فرمانفرما اينكه در ميان تمام اولاد خاقان مغفور فرمانفرما را مهد علياى بزرگ ( مادر خاقان ) بفرزندى نگاه داشت و وصيت كرد همانطور كه اسم شاه شهيد ( آقا محمد خان ) به پسر عباس ميرزا گذارده مىشود اسم مرا هم به دختر حسين على ميرزا بگذاريد . ام الخاقان دختر فرمانفرما كه گويا قريب نود سال عمر دارد و در كربلاى معلا مجاور است به نام آسيه خانم والدهء ماجدهء خاقان مغفور ناميده شده و خطاب ام الخاقان يافت . ديگر اينكه فرمانفرما در مقر حكومت هيكل مرواريد حمايل مينمود و اسبنگارى كه گوى مرصع بر دمش بود سوار ميشد . سايرين اين اجازه را نداشتند » .