تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سفرنامه رضا قلى ميرزا نايب الاياله ( نوه فتحعلى شاه ) ( فارسى ) — صفحة 726

مساهمون:

ص٧٢٦
حاجى ميرزا حسن شيرازى بالاى منبر رفته ميگويد من و كليددار ديشب خواب يك‌نواختى ديده‌ايم كه از ضريح حضرت على عليه السلام دستى خارج شده جنازهء سيف الملوك ميرزا را با اداى اين جمله كه اين بندهء مؤمن خاص خداست بدور ضريح طواف داده در قبر گذاشت . در نتيجه جنازهء شاهزاده را با تشريفات و احترامات زياد به خاك مىسپارند و چون اطفالش صغير بوده‌اند مرحوم آيت اللّه شيرازى سرپرستى آنها را به عهده ميگيرد و پسر ارشد را كه سيف الدين ميرزا نام داشته به كسوت روحانى درآورده وادار به تحصيل علوم دينى مينمايد . شيخ سيف الدين پس از چند سال تحصيل به درجهء اجتهاد ميرسد . در سال 1287 ه ق كه ناصر الدين شاه به عتبات مشرف مىشود از آيت اللّه شيرازى ميخواهد كه يك شخصيت روحانى مورد اعتمادى براى ارشاد و دلالت مذهبى حرمسرايش معرفى كند . مرحوم آيت اللّه هم شيخ سيف الدين را كه شاهزاده و از هر جهت براى منظور شاه مناسب بوده معرفى مىكند و مشار اليه به ايران آمده در زمرهء رجال دربارى در طهران ساكن مىگردد . منزلش كه هنوز به حال اوليه باقى و نزديك خيابان صفى عليشاه واقع است محل اجتماع اعيان و اشراف زمان بود و خود او نيز در انقلاب مشروطيت از طرفداران نهضت بوده است . در كتاب خاطرات و خطرات شادروان مخبر السلطنهء هدايت و كتاب شرح زندگانى مرحوم عبد اللّه مستوفى هم از وى نام برده شده است و معلوم مىشود كه از متنفذين زمان بوده و هنوز هم گذر شيخ سيف الدين در كوچهء ظهير الاسلام خيابان شاه‌آباد معروف است و مسجد شيخ سيف الدين در همان گذر از آثار اوست . وى در سال 1328 ه ق در طهران فوت مىكند و او را در مقبرهء سپه‌سالار در حضرت عبد العظيم به خاك ميسپارند .