تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حياة الإمام الحسن بن على ( ع ) ( زندگانى حسن بن على ع ) ( فارسي ) — صفحة 572

مساهمون:

ص٥٧٢
ماتم زنان از قتل يادگارهاى رسالت به هيجانش آورد و به نزد عمويش آمد و دست و پايش را بوسيد و از او اجازه جهاد خواست و امام به او اجازه داد ، چگونگى شهادت قاسم ، بسيار درد آورد و جانگداز است كه مورخان و ارباب مقاتل بتفصيل بيان داشته‌اند . ( 1 )

2 - ابو بكر

نامش عبد اللّه و مادرش كنيزى بود « 1 » كه رمله نام داشت « 2 » . او در روز عاشورا بحمايت دين خدا و يارى فرزند پيامبر مبارزه كرد و در آن فاجعهء دردناكى كه پيامبر خدا عزادار شد شهيد گرديد . ( 2 )

3 - عبد اللّه

او نيز در فاجعهء كربلا به همراه عمويش سيد الشهداء ( ع ) بشهادت رسيد و در آن وقت فقط يازده سال داشت ، اين كودك چون عمويش را ديد كه سپاهيان اموى گردش جمع شده و بر او حمله مىبرند براى دفاع از حسين ( ع ) بسوى حضرت شتافت در اين وقت ابحر بن كعب با شمشير به امام حمله كرد ، عبد اللّه فرياد زد ( اى فرزند مادر خبيث ميخواهى عمويم را بكشى ) و دست كوچكش را براى دفاع از امام پيش آورد و شمشير دستش را به پوست آويزان كرد ، عبد اللّه بعمويش پناه برد و امام او را به سينه چسبانيد كه ناگهان حرملة بن كاهل تيرى رها كرد و كودك را در آغوش عمويش ذبح كرد « 3 » . در تاريخ قديم و جديد انسانى هرگز همچون جوانان خاندان پيامبر كسانى ديده نميشوند كه در راه ايمان خود چنين بزرگى و رشادتى از خود نشان دهند .
هامش
( 1 ) - تاريخ طبرى 6 / 259 ( 2 و 3 ) - لهوف ص 68