تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حياة الإمام الحسن بن على ( ع ) ( زندگانى حسن بن على ع ) ( فارسي ) — صفحة 515

مساهمون:

ص٥١٥
داد كه بميان حجاج بروند و ياران پيامبر و افراد شايسته و سرشناس را بحضور در مجمعى كه به تصميم امام برپا مىشود دعوت كنند . ( 1 ) در اين كنگره كه در اردوگاه منى تشكيل شد بيش از هفتصد نفر از تابعين و دويست نفر از اصحاب پيغمبر فراهم آمدند . در اين وقت امام بسخن ايستاد و پس از ستايش و سپاس خدا فرمود : اما بعد ، اين مرد سركش ستمكار چنان كه مىبينيد و ميدانيد و گواهيد نسبت بما و شيعيان ما بزرگترين جنايتها را انجام ميدهد ، اكنون ميخواهم از شما دربارهء مسئلهء مهمى سؤال كنم اگر راست گفتم مرا تصديق كنيد و اگر دروغ گفتم تكذيبم نمائيد ، سخنانم را بشنويد و بنويسيد و بعد كه بشهرها و قبيله‌هاى خود بازگشتيد ، كسانى را كه مورد اعتماد شما هستند دعوت كنيد و سخنان مرا به آنها برسانيد ، زيرا مىترسم بتدريج حقيقت كار ما كهنه و فراموش شود و ستمكاران بر آن پيروزى يابند . آنگاه امام آياتى را كه از قرآن در شأن خاندان رسول آمده بود تلاوت و تفسير فرمود و بعد احاديثى را كه پيغمبر دربارهء پدر و برادر و مادرش و خودش و خاندانش بيان فرموده بود نقل كرد ، صحابه همه سخنان امام را تصديق كردند و گفتند راست ميگوئى ما خودمان از پيامبر شنيديم و گواهى ميدهيم و تابعين هم گفتند ما اين احاديث را از ياران معتمد پيغمبر شنيده‌ايم ، امام فرمود شما را به خدا قسم اين گفتار را به مسلمانان مورد اعتماد خود برسانيد « 1 » . اين نخستين كنگره‌اى بود كه در اسلام تشكيل شد و امام در آن مجمع ، سياست سياه معاويه را محكوم كرد و مسلمانان را بقيام و مبارزه با حكومت و واژگونى قدرت او برانگيخت .
هامش
( 1 ) - سليم بن قيس