تخطي إلى المحتوى الرئيسي

زبدة التواريخ ( فارسى ) — صفحة 34

مساهمون:

ص٣٤
الْأَرْضَ يَرِثُها عِبادِيَ الصَّالِحُونَ
« 1 » است . از حاشيهء قديم ازمنه و ايام كه تفسير عالم آراى
نُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثِينَ
« 2 » است ، تجريد از شايبهء تحريف و اختلاف به نظر تفكر و تعمق مطالعه و به ارشاد ربانى و هدايت سبحانى ، گوهر مدعا را به غواصى فيض يزدانى ، از بحر تحير و صدف تفكر « 3 » استخراج نمايند و شاهد دين و چهرهء يقين را به زينت « 4 » تحقق تزئين فرمايند و متوجهات شرعى خود « 5 » را كه موقوف به تحصيل معرفة الله و تحقيق احوال اهل الله و ملاحظهء احوال و افعال صاحبان عرفان و بزرگان مذاهب و اديان است ، بمودّاى
الَّذِينَ هُمْ عَنْ آياتِنا غافِلُونَ
« 6 » ، پشت دفترى غفلت و تغافل ننمايند و در سررشتهء
ما عِنْدَكُمْ يَنْفَدُ وَ ما عِنْدَ اللَّهِ باقٍ
« 7 » دفترى ثبت نموده ، مفاصا حساب به مهر مرحمت آثار
إِنَّ اللَّهَ لا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ
« 8 » رسانيده ، در سركاران
الْأَبْرارَ لَفِي نَعِيمٍ
« 9 » ثبت نمايند و پيوسته حصول مطالب « 10 » خود را در مظان اجابت به استصواب « 11 » خلاصه نويس
ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ
« 12 » ، در خلوتخانهء
ادْعُوا رَبَّكُمْ تَضَرُّعاً وَ خُفْيَةً
« 13 » به اجابت مقرون ساخته ، صورت احوال خود را در مرآت حكايات و روايات و افعال و اعمال انبياء و اوصياء و پادشاهان و سلاطين ملاحظه و مشاهده و محك تجربه و عبرت نموده ، دستور العمل زندگانى و سرمشق آگاهى سازند و هر يك على قدر مراتبهم فراخور مقدار مقدور ، نقد احوال خود را در بوتهء اطاعت و استرضاى خالق و ترفيه « 14 » حال عباد و خلايق و رفع ظلم و ستم و غور رسى به نحو لايق كامل عيار سازند ، تا در ضرابخانهء توفيقات دارين مسكوك به سكهء رستگارى نشأتين گردند .
ذلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشاءُ
« 15 »
وَ اللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ
« 16 » .
هامش
( 1 ) - سورهء 21 ، آيهء 105 . ( 2 ) - سورهء 28 ، آيهء 5 . ( 3 ) - آ : تفكر افتاده است . ( 4 ) - نم ، بزيب . ( 5 ) - آ : خود افتاده است . ( 6 ) - سورهء 10 ، آيهء 7 . ( 7 ) - سورهء 16 ، آيهء 16 . ( 8 ) - سورهء 9 ، آيهء 120 . ( 9 ) - سورهء 82 ، آيهء 13 . ( 10 ) - آ : مطالب افتاده است . ( 11 ) - ملى ، اجابت به استصواب افتاده است و در آ : جا افتاده است . ( 12 ) - سورهء 40 ، آيهء 60 . ( 13 ) - سورهء 7 ، آيهء 55 . ( 14 ) - د : ترفيه . ( 15 ) - آ : من يشاء افتاده است . ( 16 ) - سورهء 57 ، آيهء 21 .