عينى بودن ( دهخدا ) .
معتمد عليه : صادق ، امين ، باديانت ، مورد اعتماد ، مورد اطمينان ( دهخدا ) .
معجر : مقنعه ، جامهاى كه زنان بر سر مى - پوشند ، چارقد ، روسرى ( نفيسى ) .
معد : آماده و مهيا كرده شده ( نفيسى ) .
معرت : زشتى ، بدى ، گزند ، آسيب ، زيان ( دهخدا ) .
معسر : درويش تنگدست ، آنكه در سختى است ، مقابل موسر
معسكر : لشكرگاه ( غياث ) .
معقل : پناه ، پناهجاى ( نفيسى ) .
معقلى : قسمى از خطوط عربى ( دهخدا ) .
معلا : برافراشته ، بلند ، عالى ، رفيع ( دهخدا ) .
معمر : آنكه عمر زياد كرده باشد ، داراى عمر بسيار ( نفيسى ) .
معنبر : معطر ، خوشبوى شده با عنبر ، عنبرين ( نفيسى ) .
معوذتين : دو سورهء آخر از قرآن مجيد يعنى
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ
و
قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ
( نفيسى ) .
معول عليه : تكيه شده بر او ، آنكه بر او اتكال و اعتماد شده است ( دهخدا ) .
معونت : يارى دادن ، كمك ، مدد ( دهخدا ) .
مغار : غار ( نفيسى ) .
مغارس : ج مغرس : جائى كه در آن نهال كارند ، محل نشاندن درخت ( معين ) .
مغافصة : ناگهان ، ناگهانى ، غفلة ( دهخدا ) .
مغاك : گودال ، جاى پست و گود ( نفيسى ) .
مغانى : ج مغنى : جاهاى مسكونى ( نفيسى ) .
مغبوط : محسود ، مورد غبطه و آرزو ، خوشبخت ، بهرهمند ، نيكبخت ( نفيسى ) .
مغرس : جاى نشاندن درخت ( غياث ) .
مغرق : غرقكننده ، غوطهوركننده ( نفيسى ) .
مغلطات : ج مغلقه : كلامى كه مردمان بدان در غلط و اشتباه افتند ( نفيسى ) .
تحليقات دروغ و مغلطات بىفروغ ( ص 918 ) .
مغير : ديگرگون و از حالى به حالى برگشته ( نفيسى ) .
مفاجا : حملهء ناگهانى ( دهخدا ) .
مفتتح : آغاز ، ابتدا ، درآمد ، مدخل ( دهخدا ) .
مفترض : فرمودهء خداى ، فريضه كرده ( دهخدا ) .
مفتقر : محتاج ، نيازمند ( نفيسى ) .
مفرد : در اصطلاح اهل ديوان و فن سياقت :
دفترهاى دخل و خرج يا يكى از هفت دفترى كه در اين فن متداول بوده است .
( دهخدا ) .
مفضى : رساننده ، منجر ، منتهى ( دهخدا ) .
مقاتله : جنگ و پيكار و نبرد و جدال و خونريزى و كشتار ( نفيسى ) .
مقارعات : ج مقارعة : ضربهها ، تپانچهها ، كوفتگيها ( نفيسى ) .
مقاسات : رنج كشيدن ، تحمل ( دهخدا ) .
مقاسه : همديگر را دشنام دادن ، اذيت كردن آزار كردن با كلام سخنان زشت ( المنجد ) .
- مقاسهء مخاصمت و مناولت و وخامت ( ص 417 ) .
- و از مقاسه و مخاصمت و وخامت