مستغلات : ج مستغل : هر ملك غلهخيز ( نفيسى ) .
مستقصى : كوشش تمامكننده و به نهايت چيزى رسنده ( منتهى الارب ) .
مستنبط : بيرون آورندهء آب و علم و مانند آن ( منتهى الارب ) .
مستنجح : درخواستكننده از كسى كه حاجتش را برآورده سازد ( دهخدا ) .
مستهل : باران كه باشدت و همراه بانگ فروريزد ( دهخدا ) .
مسرع : شتابان ، چست و چالاك ، جلو ، تيز ( نفيسى ) .
مسرور البال : دلشاد .
مسطر : خطكش ، آلت خطكشى ( آنندراج ) .
مسقف : خانهء پوشيده ، خانه سقفدار ( دهخدا ) .
- خانههاى مسقفات ( ص 177 ) .
مسلوب : ربوده شده ، سلب شده ( نفيسى ) .
مسمر : ميخهاى آهن و نقره و غيره . كوفته شده ، ميخدوز شده ( منتهى الارب ) .
مشارب : ج مشربه : جاى آشاميدن ( غياث ) .
مشافهة : سخن روياروئى ( نفيسى ) .
مشاق : ج مشقه : سختيها ( غياث ) .
مشبع : سير كرده ، بسيار و فراوان ، مستوفى ( دهخدا ) .
مشرع : آبشخور ( دهخدا ) .
مشعبد : شعبدهباز ( نفيسى ) .
مشق : به شتاب زدن و خستن ( نفيسى ) .
« مشق سنان » ( ص 544 ) .
مشفوع : شفاعت شده ، دوچندان ( المنجد ) .
- مهمات به نجح مشفوع و مقرون شد ( ص 205 ) .
- با صفت عصمت و كمال مشفوع داشت ( ص 701 ) .
مشهر : مشهور ، معروف ، شناخته شده ( دهخدا ) .
مشيد : برافراشته ( منتهى الارب ) . افراخته ، مرتفع ( نفيسى ) .
مشيمه : پوستى است كه بچه در وى باشد در رحم ( منتهى الارب ) .
مصابيح : ج مصباح : چراغ ( غياث ) .
مصارعت : كشتى گرفتن ( نفيسى ) .
مصافات : با كسى دوستى به اخلاص كردن ، دوستى خالص ، يكدلى ، صفا ، صميميت ( دهخدا ) .
مصاقب : مواجه ، روياروى ، روبرو ( دهخدا ) .
- اطراف و اكناف ولايتى كه ملاصق و مصاقب توابع و مضافات آن بود ( ص 301 ) .
- از اطراف و اكناف و ملاصق و مصاقب ( 354 ) .
مصاولت : حمله كردن بر كسى ، حمله ، هجوم ( دهخدا ) .
مصاهرت : داماد گرديدن ، داماد كردن ( نفيسى ) .
مصحوب : همراه ، رفيق ، يار ( نفيسى ) .
مصدوقه : صدق ، راستى ، درستى ( دهخدا ) .
مصعد : محل برآمدن ، محل عروج و صعود نردبان ( نفيسى ) .
مصفا : عارى از آلودگيها و پليدىها ( دهخدا ) .
مصقل : ابزارى كه بدان جلا مىدهند و صيقل
زبدة التواريخ ( فارسى ) — صفحة 1038
مساهمون: سيد كمال حاج سيد جوادى
ص١٠٣٨