مىزنند و زنگ چيزى را مىزدايند ( نفيسى ) .
مصيد : شكارگاه
- خاك شكارگاه به خون شكارى سرشته آمد و عرصهء مصيد فرش عنابى و بساط ارغوانى يافت ( ص 124 ) .
مضا : برندگى و تيزى ، نفاذ ، امضا ، عزم ( دهخدا ) .
مضادات : دشمنى كردن ( منتهى الارب ) .
مضادت : با هم ضد بودن و با كسى دشمنى كردن ( غياث ) .
مضارب خيام : جاى زدن خيمهها .
- اصفهان مضارب خيام و مراكز اعلام شد ( ص 601 ) .
مضراب : نوعى آلت صيد مرغ و ماهى بوده است ( دهخدا ) ظاهرا به معناى دام و تور است .
مضمار : جاى تاختن اسب ، تاختگاه ( دهخدا ) .
مضيق : جاى تنگ ، مكان تنگ ( نفيسى ) .
مطارح : مكان افكندن ( المنجد ) . بارگاه او مطارح عيون احرار ( ص 655 ) .
مطارحه : ملاحظه ، بررسى ( المنجد ) . سود و زيان و رنج و خسران آن را با خاطر وقاد و ضمير نقاد مطارحه كنند ( ص 57 ) .
- و تقرير صلاح و فساد آن در مطارحه انداخت ( ص 525 ) .
مطارده : حمله بردن ، حمله آوردن بر يكديگر ( نفيسى ) .
مطامح : چشماندازها .
بارگاه او . . . . مطامح اخيار و اشرار ( ص 655 ) .
مطاوعت : اطاعت ، فرمانبردارى ( نفيسى ) .
مطر : باران ( غياث ) .
مطرح : جايى كه چيزى در آن اندازند ( دهخدا ) .
- مطمح نظر سعى و مطرح شعاع قصد ما آن است ( ص 502 ) .
مطعون : مجروح به نيزه ( منتهى الارب ) .
مورد سرزنش قرار گرفته ( دهخدا ) .
مطمح : نظرگاه ، محل نظاره ، محل توجه هر چيزى كه به دقت در وى بنگرند ، منظر ( نفيسى ) .
مطموره : نهانخانه ( غياث ) .
مطموس : ناپديد شده و محو شده ( دهخدا ) .
مطواع : فرمانبردار و مطيع ( دهخدا ) .
مطوى : در پيچيده ، لوله كرده ، بر هم نهاده ( دهخدا ) .
مطيه : سوارى ، مركب ، ستور ، بارگى ( دهخدا ) .
مظلمه : ظلم ، ستم ، جور ، تعدى ، ستمگرى ، بىمروتى ، داد و دادخواهى ( نفيسى ) .
معادات : دشمنى كردن عداوت و دشمنى با يكديگر .
معادى : دشمن ، عدو ( نفيسى ) .
معارج : ج معراج و معرج : نردبانها ( غياث ) .
معارك : ج معركة : ميدانهاى كارزار ( غياث ) .
معاقد : ج معقد : جاهاى گره بستن ، جاهاى ضمان و عهد كردن ( غياث ) .
معاقرت : مجادله و هيجا و دشنام دادن به همديگر ( نفيسى ) .
معالى : ج معلاة : بلنديها ، مقامات بلند ، بزرگوارىها ( دهخدا ) .
معاينه ديدن : به رأى العين ديدن ، شاهد
زبدة التواريخ ( فارسى ) — صفحة 1039
مساهمون: سيد كمال حاج سيد جوادى
ص١٠٣٩