ديوانى ) . كبير ، پيكان پهن كه به شكارى مىاندازد ( آنندراج ) .
گيراگير : هنگام گيرودار ، در لحظه حساس ( دهخدا ) .
ل لاچين : ( تركى ) شاهين شكارى ( غياث ) .
لالا : هميشه صفت لؤلؤ آيد : درخشنده ، تابنده ( برهان ) .
لامع : تابان ، درخشان ، رخشنده ( دهخدا ) .
لايح : آشكار ، پيداشونده ، درخشان ( غياث ) .
لحوم : ج لحم : گوشت .
لذاذت : خوشمزه يافتن چيزى را ، مزه يافتن ( منتهى الارب ) .
لصوص : ج لص : دزدان ( دهخدا ) .
لطايف الحيل : حيلههاى لطيف ( غياث ) .
لعاب : بازيگر ، بازيكن ( دهخدا ) .
لعل و عسى : بود كه ، اميد است و بود كه ، باشد كه و اميد كه ( دهخدا ) .
لقاطات : ج لقاطة : شكسته و ريزهء هر چيزى رايگان و بىبها و از زمين برگرفته ، خوشهء برچيده ( منتهى الارب ) .
لمعه : روشنى ، پرتو ( دهخدا ) .
لنگ : فوطه ، ازار ( معين ) .
لنگر : خانقاه ، محل اجتماع يا خوردنگاه صوفيان جائى كه هر روز از آنجا به مردم طعام برسد ( آنندراج ) .
لو : يك نوع قماش ابريشمين ( - به حاشيه ص 856 ) .
لواحق : ج لاحق : ملحقات ، پيوستها به دنبال چيزى ( دهخدا ) .
لوفو : ( ظ : لغت چينى به معنى چاروادار ) .
- آنها موكل درازگوشان بودند : لوفو ( ص 830 ) .
ليمور : همان ليمو است .
- ليمور و سير و پياز در سركه پرورده ( ص 826 ) .
م مآرب : ج مأرب : حاجت ، ضرورت ، احتياج ( نفيسى ) .
ما بين الفريقين : آبى كه بين دو گروه است .
ماتقدم : آنچه گذشته است ، روزگار پيشين ( دهخدا ) .
ماحى : محوكننده ( نفيسى ) .
ماسكه : نگاهدارنده ، بازدارنده ، قوت ماسكه : قوهاى كه در مدت هضم هاضمه غذا را در معده نگاهدارد ( نفيسى ) .
مآصل : جاى ريشهها ( المنجد ) .
ما لا كلام : ناگفتنى و غيرقابل تقرير و بى - گفتگو و بىچند و بىچانه ( نفيسى ) .
مامضى : گذشته ، زمان گذشته ( نفيسى ) .
مأموله : اميد ، انتظار ، آرزو ( نفيسى ) .
مبار : ج مبرت : عطايا ، بخششها ( نفيسى ) .
مباسطت : با كسى فراخى ورزيدن و اين عبارت از دوستى است . ( آنندراج ) .
مباعدت : دورى ، مفارقت ، جدائى ( نفيسى ) .
زبدة التواريخ ( فارسى ) — صفحة 1033
مساهمون: سيد كمال حاج سيد جوادى
ص١٠٣٣