تخطي إلى المحتوى الرئيسي

زبدة التواريخ ( فارسى ) — صفحة 987

مساهمون:

ص٩٨٧
احكام : محكم كردن ، استوار كردن ، استوارى ( دهخدا ) . احمال : ج حمل ، بارها ( نفيسى ) . اختاجى : به لغت مغولى ميرآخور ، مهتر ، ستوربان ، ( دهخدا ) . اسبدار سلطنتى ، اصطبل‌دار خان ( فرهنگ اصطلاحات ) . اختزال : تنها و منفرد بودن ، انداختن ، بريدن ( تاج المصادر ) . پاره‌اى از چيزى بريدن ، انقطاع ، ( دهخدا ) . اختلال : سست و تباه شدن كار ، زيان رسيدن به كارها ، نادرست شدن كار ، نابسامانى ، بىسروسامانى ، بىنظمى ( دهخدا ) . اخطار : ج خطر ، بلاها ، تهلكه‌ها ، امور عظيمه ( دهخدا ) . اخيار : ج خير ، نيكان ، برگزيدگان نيكوتران ، مردان بسيار خير ، ( دهخدا ) . ادانى : ج ادنى ، مقابل اقاصى ، نزديكان ، نزديكتران ، نزديكتر ، كمينه‌تران ، ( غياث اللغات ) . ادخار : اذخار ، ذخيره كردن ، ذخيره نهادن ، اندوختن ، جمع كردن ، انبار كردن ، پس‌انداز كردن ( دهخدا ) . ادرار : وظيفه و مقررى ، اجرا ، موسوم ، مستمرى ، راتبه ، عطيه ، انعام ( دهخدا ) . ادكن : تيره‌گون ( دستور اللغه ) دودگون ، خاگستر رنگ ( زمخشرى ) . خاك‌رنگ ، مايل به سياهى ( منتهى الارب ) رنگى كه به سياهى مايل باشد ( غياث اللغات ) كه به سياهى زند ، نيلگون ، افبر ( دهخدا ) . ادهم : شتر يا اسب خاكسترگون كه سياهى آن بر سپيدى غالب باشد ( منتهى الارب ) اسب سياه ( مهذب الاسماء ) ، ستور سياه رنگ ، اسبى سياه پيش و دنبال سرخ ( دهخدا ) . اذفر : تيز ، تيزبو ، شديد الرائحه ، اعم از خوش يا ناخوش ، تندبوى . ( غياث ) اذلال : خوار پنداشتن كسى را ( منتهى الارب ) ، خوار شمردن ، خوار گرفتن كسى را ، خوار داشتن ( دهخدا ) . اذناب : ج ذنب ، دمها ، دنبالها ، بندگان و كنيزگان و لواحق ( غياث اللغات ) حواشى و خدم ( دهخدا ) . اذيال : ج ذيل ، دامنها ( غياث اللغات ) ( دهخدا ) . ارادب : ج اردب ، كيل بزرگ ، كيلى معروف در مصر . . . . ( دهخدا ) . ارامل : ج ارمل و ج ارمله ، مردان بىزن ، زنان بىشوهر ، مستمندان ، فقيران ، مساكين ، درويشان ، مردان و زنانى كه قدرت به هيچ‌چيز نداشته باشند ( غياث و دهخدا ) . ارانب : ج ارنب ، خرگوش ( دهخدا ) . ارباب اللباب : لب : عقل ، خرد ، ( المنجد ) ارباب اللباب : صاحب خردان . اربطه : ج رباط ، كاروانسراها ( معين ) . ارتجال : به بديهه خطبه يا سخن گفتن ، به بديهه گفتن ، بالبداهه گفتن ، بىانديشهء بسيار خطبه و شعر و آنچه بدان ماند به گفتن ( دهخدا ) . ارتسام : فرمان بردن ( منتهى الارب ) امتثال ، رسم و فرمان به جاى آوردن ( دهخدا ) . ارتضا : پسنديدن ( غياث اللغات ) خوشنود