روضهء هفتم در بيان واقعات اتابكان فارس الشهير به سلغريان
راقمان صحايف اخبار و مستخبران جرايد آثار در متون تواريخ رقمزدهء خامهء درربار گوهر نثار فرمودهاند كه آل سلغر الشهير به اتابكان فارس از تخمهء طاق بن اغوزخان يازده نفر بودهاند و مدت سلطنت ايشان در شيراز به اعزاز و خوزستان و كوهگيلويه و كرمان و اكثر بلاد ايران يك صد و بيست سال بدين منوال بوده .
اول « 1 » سلغر شاه بن مودود كه [ 100 الف ] در عهد ملكشاه بن محمود بن محمد بن ملكشاه بن آلب ارسلان « 2 » در حدود سنهء ثمان و خمسين و خمس مائه خروج كرده فارس بگرفت و مسجد سلغرى در شيراز بساخت . بعض مورخين ايشان را [ از ] مماليك سلاطين سلاجقه و برخى اتابك اولادشان گفتهاند ، ده سال .
زنگى بن مودود بيست و هشت سال ،
طغرل بن مودود دو سال ،
تكله بيست سال ،
سعد بن زنگى بن مودود بيست و نه سال ،
ابو بكر بن سعد سى و شش « 3 » سال ،
محمد بن سعد ابو بكر سعد دو سال و هفت ماه ،
سعد بن ابو بكر دوازده روز ،
هامش
( 1 ) . ذكر اسامى و سنوات پادشاهى در مقايسه با تواريخ ديگر اختلافاتى وجود دارد .
( 2 ) . اصل : البرسلان .
( 3 ) . اصل : شش سى سال .