گريبان بغى و فساد برآورده « 1 » داشتند و اراقهء دماء مسلمانان هدر و غارت اموال ايشان غنيمت مىپنداشت ، بنيان ايمان از ساحت سينهء ناپاك ايشان منقلع و طرق و سبل بلاد و ديار مسلمانان از شومى تعرض آن بىدينان منقطع گوئى : ان يأجوج و مأجوج مفسدون فى الارض ، آيتى در شان ايشان نازل شده ، و مواداى : و هم من كل حدب ينسلون ، از نسل بداصل ايشان حاصل آمده ، للسيد حسن « 2 » :
بخلق و خلق زشت و بد * بقول و فعل دام و دد
باصل و ذات دون و رد * ببخت و طبع شور و شر
و لا ينقطع غايت قصوى نيت و نهايت قصاراى امنيت كه هميشه بر اعلاى كلمة إله مقصور است متوجه استخلاص وارد آن راه « 3 » و طريق و استيصال آن فريق بىراه و طريق مىبود ، اما بواسطهء مناعت مواطن و متانت مساكن صورت تسخير و تأسير ايشان بعيد التسهيل و عديم التيسير مينمود ، تا درين ايام كه سپاه بهمن دست تطاول بر اطلال و دمن گشاده ، و از آهن جمد بند بر پاى رسولان مياه روان نهاده ، بمسامع جلال رسيد كه وفود جنود تأييدات نامتناهى كه هميشه مؤيد نصرت جاهدان سبيل الهى و مجاهدان رسوم اوامر و نواهى است برگ سرما و ثلوج را بر سر آن « 4 » قوادم يأجوج و مأجوج فرستاده و سلطان محمد هزارهء و محمد جهانگير كه سداسد و ركن اشد آن طايفهاند شعاب شواهق « 5 » و مراتع و صعاب مواضع و مرابع بازپرداخته با ده هزار خانهوار و بيست هزار جرار « 6 » كرار كه شياطين كار زارند در نواحى گرمسير و سواحل « 7 » هيرمند قشلا ميشى « 8 » نمودهاند « 9 »
هامش
( 1 ) - مج : برآورده داشتند و اراقهء .
مك : برآورد و اراقهء .
( 2 ) - مج : للسيد حسن . مك . مد : ندارد .
( 3 ) - مج : آن راه طريق .
مك : آن راه و طريق .
( 4 ) - مج : آن قوم ياجوج .
مك : آن قوادم ياجوج .
( 5 ) - مج : شواهق و مراتع و صعاب . مك : شواهق و صعاب .
( 6 ) - مج : جرّار كرّار كه شياطين . مك : جرّار كه شياطين .
( 7 ) - مج : سواحل قشلاميشى . مك : سواحل هيرمند قشلاميشى .
( 8 ) - قشلاميشى : در زبان مغولى كوچ زمستانى بسرزمينهاى گرمسير .
( 9 ) - مج : نموده . مك . مد : نمودهاند .