سند شمارهء ( 1 ) : نامهء عبد الصمد ميرزا عز الدوله « پسر سوّم محمد شاه » به ناصر الدين شاه
متن سند : [ 5 رمضان 1306 ]
نمره 105 - عريضه نواب اشرف و الا عز الدوله است كه به توسط ابو الحسن خان 29 رمضان 1306 در بلودر ورشو از نظر مبارك گذشته است .
قربان خاكپاى آسمانساى همايونت شوم .
اميدوار به رحمت الهى و اقبال بيزوال همايون اقدس شاهنشاهى روحنا فداه است كه به وجود ذى جود مقدس مبارك در روسيه خوش گذشته پيوسته كامروا و قرين شادمانى باشند .
تا بر اميد و بيم بود گشت روزگار * تا بر زيان و سود بود كار اين زمان
چندانكه شادمان بتوان زيست تو بزى * چندانكه در جهان بتوان ماند تو بمان
بادا مخالفان تو را بىاميد ، بيم * بادا موافقان ترا سود ، بىزيان
فدوى غلام در طهران است و به دعاى بقاى دولت جاويد مدت اشتغال دارد همواره مترصد امر و نهى ملوكانه روحنا و روح العالمين فداه مىباشد ، اميد كه اين غلام را به رجوع خدمت و دستخط مبارك سرافرازى بخشند . عرض و جسارتى ندارد .
5 رمضان 1306